WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D. 0< 



zuurstof alleen , althans wanneer zij in overmaat daarmede gemengd is. 

 Van verdunde dampkringslucht heeft S. ten minste geen nalichten kunnen 

 verkrijgen. Ln. 



Uitzetting van gloeijend ijzerdraad bij het verkoelen. — Gore , te Birming- 

 ham , heeft gevonden [Roijal Society proceedings , 1869, no. 108), dat wan- 

 neer een ijzerdraad , die tusschen een vast punt en een reep gevulkaniseerde 

 caoutschouc gespannen wordt gehouden , gloeijend wordt gemaakt en 

 daarna aan zich zelven overgelaten om te verkoelen , hij in 't eerst een 

 weinig zamentrekt , dan plotseling zich uitzet tot eene grootere lengte dan 

 die hij te voren bij eene hoogere temperatuur bezat , om vervolgens bij 

 verdere verkoeling weder geregeld in te krimpen. 



De voornaamste voorwaarde , die te vervullen is om dit verschijnsel dui- 

 delijk te kunnen waarnemen , is eene geschikte verhouding tusschen de 

 dikte van den draad en de spanning. Gr. vond , dat de proefneming 't best 

 gelukt met een ijzerdraad van ruim twee palmen lang en 0,65 m.m. mid- 

 dellijn en terwijl de gomelastiekreep , die dezen gespannen hield , zoo uit- 

 gerekt was , dat zij eene trekking van omstreeks 10 » oimces'^ (283,5 grammen 

 bijna) op het eene einde uitoefende. Dit uiteinde was te gelijk verbonden aan 

 den korten arm van een hefboom , waarvan het uiteinde van den langen 

 arm de verlenging of verkorting van den draad twintigmalen vergroot ver- 

 toonde. Die draad werd verhit , hetzij door een elektrischen stroom , die 

 hem witgloeijend maakte , of door eene rij van Bunsenvlammen. Op deze 

 laatste wijze was echter het verschijnsel veel minder duidelijk , ongetwij- 

 feld door de onmogelijkheid om den draad door de vlammen zoo heet te 

 maken als h^j dit weid door den stroom. 



Draden van andere metalen dan ijzer, op dezelfde wijze beproefd, ver- 

 toonden niets dergelijks. 



Wanneer een ijzerdraad door een spiraal van rood koperdraad met be- 

 hoorlijk geïsoleerde windingen omringd is en door een staalmagneet ge- 

 magnetiseerd wordt gehouden, dan ontstaat er ten stroom in die windingen 

 bij het verhitten van dien draad en ook een bij het verkoelen , in beide 

 gevallen in tegenovergestelde rigtingen en wel zoo , dat daardoor eene 

 vermindering der magneetkracht van het ijzer in 't eerste en eene vermeer- 

 dering in 't tweede geval bemerkbaar wordt. Ln. 



Invloed van de drukking op chemische werkingen. — St. claike deville 

 heeft aan de Académie des Sciences, in hare zitting van den ISden Febiuarij 

 1.1., eene verhandeling aangeboden van cailleteï , waarin over dit onder- 

 werp wordt gehandeld. Met behulp van een perspomp en water , heeft 



