44 ALBUM DiiE NATUUR. 



stond er ook groote onzekerheid aangaande de plaats , die dit dier in de 

 rangschikking behoort in te nemen. Blainville meende , dat het een Eden- 

 taat is geweest ; duvernoy zag er een met de Rhinocerossen verwante soort 

 in ; KAUP en brandt meenden overeenkomst met Elasmotherium gevonden 

 te hebben. 



MiLNE EDWAEDS is op het denkbeeld gekomen den schedel te doen door- 

 zagen en een afgietsel van de schedelholte te vervaardigen. Hierdoor is 

 het vraagstuk aangaande den aard van dit dier inderdaad aanmerkelijk 

 opgehelderd. Vooreerst bleek daarbij , dat de schedelbeenderen buitenge- 

 woon dik zijn en zonder groote holten daarin , iets dat alleen bij in het 

 water levende zoogdieren , zooals bij den Hippopotamus , Walrus , Dugong 

 enz. voorkomt , terwijl daarentegen bij groote land-Pachydermen , zooals 

 de Rhinoceros , de schedelbeenderen ruime holten in hunnen wand hebben. 

 Voorts leerde het onderzoek van het afgietsel der schedelholte, dat de 

 dura mater zeer ruime aderlijke boezems had, gelijk by in het water le- 

 vende zoogdieren worden aangetroffen. Ook in andere punten stemt het 

 maaksel der schedelholte en bjjgevolg der hersenen het meest overeen met 

 dat van Hippopotamus of den Dugong, Echter was het daarvan zeer ver- 

 schillend door de gedaante. Op het voorhoofdsbeen is een uitsteeksel , 

 maar milne edwards houdt dit niet voor den drager van een hoorn , maar 

 van een soort van snuit. 



Ook omtrent de plaats van afkomst heeft dit onderzoek licht verspreid* 

 Toen de schedel was open gezaagd , vond men in zijne holten en groeven 

 eenig verhard slib en daarin een schelp , welke door bourguignat herkend 

 werd als die van Dreissena fiuviaülis en wel als behoorende tot dien vorm , 

 welke als Mytllus Volgae bekend is en oorspronkelijk in de rivieren van 

 zuidelijk Rusland te huis behoort. Dit versterkt het vermoeden , dat 

 Elasmotherium en Stereoceros identisch zijn. De overblijfsels van Elasmo- 

 therium zijn namelijk ook in zuidelijk Rusland gevonden. {Ann. d. se, nat. , 

 1868. 5' sér., Zool. X, p. 203). Hg. 



Diluviale verschijnsels in Brazilië. — Agassiz werd tijdens zijn verblijf in 

 Brazilië door den keizer opmerkzaam gemaakt op groote steenblokken in 

 den omtrek van Rio-Janeiro , die de erratische blokken van Europa her- 

 inneren. Agassiz herkende deze als door de werking van gletschers aan- 

 gevoerd , ofschoon hij er geene groeven aan waarnam , gelijk aan de erra- 

 tische blokken in Europa voorkomen. Hij verklaart dit door de snellere 

 verweering der oppervlakte in de tropische luchtstreek. Hij besluit verder 

 uit zijne onderzoekingen , dat het geheele bekken der Amazone zich ge- 

 durende het laatste gedeelte van het krijttijdvak gevormd heeft en dat 



