WETENSCHAPPELIJK. BIJBLAD. SS 



de eerste doordat de palladiumplaat het eerst hydrogenium opneemt aan 

 die zijde , welke naar de platinaplaat is toegekeerd en zich dus daar uit- 

 zet , om vervolgens , nadat deze zgde door die opname sterk gepolariseerd 

 is , meer op te nemen aan de tegenovergestelde zijde. Zij wordt daardoor 

 eerst regt en vervolgens in tegenovergestelde rigting gekromd (zeker omdat 

 de eerste zijde zich niet vrij heeft kunnen uitzetten en dus mechanisch is 

 zamengedrukt geworden in de rigting der uitzetting. Ref^.) Wordt eene 

 zoo behandelde paladiumplaat , nadat zij haar eerste krommingsmaximum 

 heeft bereikt , uit den toestel genomen , afgespoeld , gedroogd en gegloeid 

 in eene spiritusvlam , dan verliest zij daardoor haar hydrogenium en krimpt 

 daardoor aan de eerst uitgezette zijde zoo sterk in , dat zij zich in aan de 

 eerste kromming tegenovergestelde rigting veel sterker kromt , ja bijna 

 zich oprolt. Er schijnt zich bij de elektrolyse eene ware chemische ver- 

 binding van P en H te vormen , althans het verdunde zuur wordt daarbij 

 bruin gekleurd, zonder troebel te worden of eenig bezinksel te vormen. 

 Eene oplossing van bijtende kali of ammoniak daarentegen , waarin naar 

 eene vroegere waarneming van poggendoeff , eene negatieve tellurium- 

 elektrode eene schoon roode kleur bij de elektrolyse doet ontstaan , blijft 

 bij gebruik van palladium op dezelfde wijze volkomen kleurloos. 



James dewau {Philosophical magazine, June 1869 , pag. 424) heeft langs 

 denzelfden weg met de bovenstaande geheel overeenkomstige uitkomsten 

 verkregen. Hij heeft de bewegingen van eene palladiumplaat ook onder- 

 zocht , wanneer deze niet zooals in poggendorpp's proefnemingen even- 

 wijdig met , maar integendeel regthoekig op de platinaplaat in het vocht 

 was geplaatst. Hij verkreeg dan , gelijk te begrijpen is , geene andere 

 bewegingen , dan die , welke aan een verschil iu digtheid van beide zijden 

 der plaat te wijten waren. De bewegingen bij parallellen stand der beide 

 platen , maakte hij voor een geheel auditorium zigtbaar door een langen 

 glazen wijzer, die aan den vrijen onderkant der palladiumplaat was beves- 

 tigd en die buiten het vocht langs eene schaalverdeeling zich kon bewegen. 

 Van meer belang zijn zijne uitkomsten aangaande de grootte der polari- 

 satie , die bij de elektrolyse van water met eene negatieve elektrode van 

 palladium ontstaat. Deze blijkt uit de stroomsterkten , verkregen van 

 dezelfde batterij van twee BUNSEN-elementen , met hetzelfde waterontle- 

 dingsapparaat , al naardat de zuivere palladiumplaat als positieve of negatieve 

 elektrode of de reeds met H beladen palladiumplaat als positieve elektrode 

 werd gebruikt. Die stroomsterkten , door eene tangentenboussole gemeten , 

 waren in 't eerste geval 43 , in 't tweede 39 en in 't derde 85. De stroom 

 in 't laatste geval was dus zeer nabg tweemalen sterker dan in 't eerste , 

 waaruit zou blijken , dat de elektromotorische kracht van H — P geiyk is 



