60 ALBUM DER NATUÜB, 



Nadat hij de guajaktinctuur in verband met een -waterig aftreksel van 

 mout als een uiterst gevoelig reactief op waterstofsuperoxyd had leeren 

 kennen, gebruikte hij dit om in regenwater de tegenwoordigheid daarvan 

 te ontdekken. Den 21 sten Junij 1868 zag hij het eerst, dat regenwater, 

 hetwelk bij een hevig onweder viel en zorgvuldig in de vrije lucht ver- 

 zameld was , na met guajaktinctuur troebel gemaakt te zijn , door toevoe- 

 ging van moutaftreksel een blaauwe tint aannam , terwijl daarentegen 

 zuiver gedestilleerd water deze reactie niet vertoont. Later heeft hij die 

 proef nog meermalen herhaald , telkens met dezelfde uitkomst , waarbij 

 hij echter opmerkte , dat het eerst gevallen water steeds merkelijk sterker 

 reageerde , dan dat hetwelk later viel. 



Hij meent , dat de hoeveelheid van het waterstofsuperoxyd in den damp- 

 kring te gelijk klimt en daalt met die van het ozon en dat de elektrische 

 toestand des dampkrings daarop grooten invloed uitoefent. 



Ook houdt hij het voor onbetwijfelbaar , dat het met het regenwater 

 nedervallende en in den bodem dringende waterstofsuperoxyd , in weerwil 

 z:yner geringe hoeveelheid , toch zekere werkingen doet ontstaan en dat 

 het met name eenen gunstigen invloed op den plantengroei uitoefent 

 (Journ. f. prakt. Chemie , Bd. CVI , p. 270). Hg. 



Spectraal-analyse der zonnevlekken en van het licht der vaste sterren en 

 planeten. — Pater secchi gaat steeds voort met het bekend maken zijner 

 onderzoekingen van het licht der hcmelligcharaen door middel van den 

 spectroskoop. Dezer dagen deelde hij zijne bevinding aangaande het licht 

 der zonnevlekken mede , die thans zeer talrijk zijn , waarin hij een verband 

 ziet met de thans ook meer dan gewoonlijk voorkomende noorderlichten 

 en magnetische perturbatiën. Zonder hier in bijzonderheden te tredfn, 

 stippen wij alleen aan , dat S. uit zijn onderzoek besluit , dat de zonne- 

 vlekken holten zijn , gevuld met digte metaaldampen , die den zonne- 

 dampkring vormen, en dat, daar de aard dezer zelfstandigheden dezelfde 

 is op den bodem van de algemeene massa der ijlere atmospheer , die zich 

 boven die holten bevindt , het verschil alleen bestaat in eene grootere 

 dikte der laag , waar men doorheen ziet. 



Met andere woorden , de sterker lichtgevende photospheer is zamengesteld 

 uit stof, die in den gasdampkring der zon als vast of vloeibaar praecipi- 

 taat zweeft, op eene dergelijke wijze als de waterdamp in den dampkring 

 onzer aarde. 



Het roode licht van sommige vaste sterren , die een spectrum geven , 

 dat een klein getal van als het ware rookerige lichtstrepen bevat , is vol- 

 gens hem deze eigenschap verschuldigd aan eene opslorpende atmospheer , 



