64 ALBUM DER NATUUR. — WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



spiegels naar de planeten te zenden. Zoo daarop waarnemers zijn , zou- 

 den zij een lichtend punt zien op de vergroote schijf ^^^r aarde. Men zou 

 door intermissiën getallen , en vervolgens getalreeksen kunnen vormen 

 enz. , en wanneer men de eenvoudigste koos , zouden zij door de planeet- 

 bewoners , zoo zij intelligent genoeg zijn , gemakkelijk worden waargeno- 

 men. Uit de vergelijking van de intensiteit van het licht van Neptunus 

 van de aarde gezien , met die van een signaal volgens een gegeven 

 diameter van den lichtbundel , leidt cros af , dat men met de ons ten 

 dienste staande middelen aan het signaal zulk eene intensiteit geven kan , 

 dat het , van Venus of Mars gezien , even goed en zelfs zoo noodig beter 

 zigtbaar zyn zou , als Neptunus van de aarde gezien. Cros gaat zelfs zoo 

 ver van het niet onmogelijk te achten , dat de lichtpunten , welke sommige 

 waarnemers op die planeten hebben gezien , wel eens tot ons gerigte sig- 

 nalen zouden kunnen zijn. {Les Mondes , 15 Juillet 1869) , pag. 443. 



D. L. 



De ring van Saturnus. — Eene andere curiositeit is het beweren van 

 den heer rabache , dat Saturnus geen ring zou hebben , en de schijn- 

 bare ring van die planeet slechts eene optische illusie zou zijn. H^ 

 bedient zich van een instrumentje of kinderspeeltuig , door hem toton 

 astronomique genaamd , waarmede hij alle optische verschijnselen te voor- 

 schijn brengt, die door de beroemste astronomen waargenomen zijn sedert 

 1659 , het tijdstip toen Huyghens crut avolr découvert Vexistence réelle d^an- 

 neaux , qui ne sont qu' illusoir es. {Les Mondes , 15 Juillet 1869 , pag. 444.) 



D. L. 



