WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Warmte der sterren. — Huggins heeft getracht deze te bepalen, door 

 in het brandpunt van een kijker , welks objectief eene middellijn van 8 E. 

 duimen heeft , een thermo-elektrische zuil te plaatsen , waarvan de draden 

 verbonden werden met een uiterst gevoeligen galvanometer. De aan den 

 kijker verbonden zoeker diende om het beeld der ster juist op de zuil te 

 doen vallen , waarop het dan eenigen tijd gehouden werd door de uurwerk- 

 beweging , waarvan de kijker voorzien was. Eene reeks van voorzorgen , 

 welke wij hier voorbijgaan , strekte om den invloed van alle andere 

 warmtebronnen buiten te sluiten. Bijna altijd begon de naald des galva- 

 nometers zich te bewegen , zoodra het beeld der ster juist op de zuil viel. 

 Dan bewoog men den kijker zoo , dat deze weder gerigt werd naar een 

 gedeelte des hemels in de nabijheid van de eter, en twee of drie minuten 

 daarna hernam dan de naald hare oorspronkelijke stelling. 



Sirius gaf eene gemiddelde afwijking der naald van 2' , Pollux 1°,5 , Re- 

 gulus 3^ , Arcturus 3\ Castor gaf geen afwijking. Het licht der volle 

 maan bragt of geene of slechts eene geringe afwijking te weeg. (Les 

 Mondes, XX, p. 123). Hg. 



Uitzetting door de warmte. — Fizeau heeft van een veertigtal zelfstandig- 

 heden de uitzetting door de warmte bepaald. Deze hangt van twee om- 

 standigheden af. Vooreerst van den allotropischen toestand , waarin het lig- 

 chaam verkeert. Als voorbeeld voeren wij de koolstof aan. 



Verlenging van de eenheid van lengte bij 

 eene verwarming van 0^ tot 100'. 



Diamant 0,000132. 



Gaskool 0,000551 



Graphiet 0,000796. 



Anthraciet 0,001996". 



Steenkool 0,002811. 



1869. 9 



