80 ALBUM DER NATUUR. — WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



gen, geen verwondering baren, dan is het juist daarom des te opmerkelij- 

 ker , dat één der door stokes onderzochte zuurstofzuren , het onderzwavelig 

 zuur, met de chinine eene evenzeer volstrekt niet fluorescerende verbin- 

 ding oplevert. 



Wanneer by eene fluorescerende oplossing van zwavelzure of salpeter- 

 zure chinine zoutzuur wordt gevoegd , dan verdwynt de fluorescentie 

 oogenblikkelijk , en door bijvoeging van een overmaat van een der eerst- 

 genoemde zuren komt zij niet weder te voorschijn. Dit geschiedt echter 

 wel door bijvoeging van eenige basis , b. v. kwikoxyde , bij zulk eene op- 

 lossing of van zwavelzuur of salpeterzuur kwikoxyde , in eene niet fluoresce- 

 rende oplossing, waarbij niet vooraf salpeterzuur of zwavelzuur was gegoten. 



Eene oplossing van bromkalium , met eene van zwavelzure chinine ver- 

 mengd , brengt een wit precipitaat voort , dat met een voor chininever- 

 bindingen en voor witte zelfstandigheden in 't algemeen ongewone kleur : 

 oranje , krachtig fluoresceert. Ln. 



Werking van het licht op een dubbelzout. — Naar proefnemingen van 

 wooD {Les Mondes, XXI, p. 47) ondergaat citroenzure ij zer-chinine, als het 

 aan de zonnestralen wordt blootgesteld, eene merkwaardige verandering, 

 vooral wanneer het bij de blootstelling vochtig is. De fraai geelgroene , 

 doorschijnende kristallen worden dan donkerder en minder doorschijnend 

 en gaan eindelijk tot een bruinachtig gekleurd schubbig poeder over. Als 

 dit in water geworpen wordt , neemt het eene witte kleur aan , wordt vol- 

 komen ondoorschijnend en toont zich slechts zeer moeijelijk oplosbaar ; 

 veel moeijelijker dan het zout in gewonen toestand. Monsters van dit 

 zout uit verschillende fabrieken ondergingen deze verandering in verschil- 

 lenden graad. Bij alle evenwel kwam het zout, geheel of althans bijna, 

 tot den gewonen toestand terug , enkel door een verblijf gedurende lan- 

 geren of korteren tijd in de duisternis. . Ln. 



Het atooragewigt der metalen en hunne spectra. — Lecoq de boisbaudkan, 

 terugkomende op een reeds vroeger door hem geuit denkbeeld , toonde in 

 de vergadering van de Académie des sciences van 6 Sept. 11. aan , ditmaal 

 onder toezending van geteekende spectra als bewijzen , dat er eene merk- 

 waardige betrekking bestaat tusschen het atoomgewigt der aard- en alka- 

 limetalen en de breekbaarheid der lichtstralen , welke zij bij hunne ver- 

 branding bij voorkeur of uitsluitend uitzenden en dit zoo , dat met dit 

 gewigt ook die breekbaarheid van het eene metaal tot het andere grooter 

 wordt. Ln. 



