EN PLANTENGROEI ALDAAR. 23 



blaadjes , kelk en bloembladen ; beide veel kleiner in steng en bloem 

 dan de gewone of groote brem ( Genista scoparia) , welke meer aan de 

 kanten der bosschen voorkomt , tusschen en met soorten van wilgen 

 {Salix aurita, S. cinerea enz.). Het in het oog vallend zuiver geel 

 (ITapelsch geel, zonden de teekenaars zeggen) van de bloem der brem 

 maakt deze tot een waar sieraad der heiden , als zij naast en tusschen 

 dennen , eiken , berken enz. opslaat. In zeer strenge winters vriest de 

 brem wel eens in hare stengen dood , maar loopt dan toch weder aan 

 den wortel uit. Het is dezelfde heester, die vroeger wel in de koloniën 

 van weldadigheid tot grondbemesting werd gebruikt , die in Friesland , 

 onder den naam van Bremerheide als een volksmiddel tegen waterzucht 

 enz. gebruikt wordt , waaruit de nieuwere geneesmiddelen sparteine en 

 scoparine bereid worden en welke nog tot allerlei ander nuttig gebruik 

 dient. Tusschen de heide vindt men hier en daar, vooral op de hoogste 

 en minst begroeide gedeelten de besheide {Enfipetrum nigrum , zie Alhum 

 der JVafuur , 1853, bl. 23 — 24) en vrij algemeen den kruipenden of 

 zandwilg [Salïx repens) en opslag van eiken, laag en breed groeijend, 

 omdat het van boven steeds door de schapen kort gehouden wordt ; 

 voorts enkele jeneverstruiken en aan de boschkanten veel den sleedoorn 

 {Prunus spinosa) , die op den haagdoorn gelijkt , maar bloeit lang voor 

 dat hij blad krijgt, den hazelaar, lijsterbes, braam of brummel , vooral 

 die met blaauwe of zwartachtige vruchten {Ruhus caesius) , aardbezien 

 enz. Het onderhout in de bosschen is hier overal de ratel-populier 

 {Populus tremula) en vooral de vuilboom {Khamnus Frangula) in menigte. 

 Aan de walkanten op de heide ziet men veel de thym ^) , welker aan- 

 gename geur zich over de gansche heide verspreidt en welke gezegd 

 wordt een dor oorzaken te zijn van den geurigen smaak van het Drentsch 

 schapen vleesch. Eenige fijne grassen , zooals het schapengras {Festuca 

 ovina) , het gewoon struisgras {Agrostis vulgaris) en het scherp , naald- 

 vormig en voor het vee alzoo schadelijk borstelgras groeijen tusschen 

 de heide {Nardus stricta). Hier en daar ziet men reeds op verren 

 afstand eenige plekken rood gekleurd door de talrijke roodachtige draden 



') Dit is Thymus Serpyllum , met liggende steng , die zich evenwel aan den top 

 van elk takje opheft en de fraaije paarsche bloempjes sierlijk omhoog draagt. Wat 

 wij in het dagelijksch leven thym noemen en in onze tuinen kweeken , met kleinen 

 maar meer regtopstaanden stam, de Thymus vulgaris, behoude liever den buitenland- 

 schen naam thymiaan , daar zij hier niet in het wild voorkomt. 



