24 GBENZEN VAN VLOEDVORMING KN AANGESLIJKTEN BODEM 



(omslingerende stengen , zonder blad , maar wel bloemdragend) van het 

 klein vs^arkruid ( Cuscuta epithymum) , dat hier veel op de gewone heide- 

 struik en op de behaarde brem, niet op de thym, als een echte woekerplant, 

 groeit. De groote helder gele bloemen van de wolverlei {Arnica montana) 

 vallen reeds van ver in het oog. Voorts ziet men een aantal netge- 

 vormde kleine heestertjes en kruiden , zoo als de Polygala met hare 

 bloemen van het fraaiste blaauw , de sierlijke hardkelk illlecébrum verti- 

 cillatum) , met roodachtige over den grond kruipende fijne stengen , 

 aan elkander tegenoverstelde ovale donkergroene bladen en , aan den 

 voet dezer , kransen van talrijke kleine witte bloemen , zoodat zij den 

 Latijnschen naam van Illecehrum , aanloksel , vrij wat beter verdient dan 

 hare smakelooze iN'ederlandsche benaming ; daartusschen de weinig in 

 het oogvallende riempjes {Corrigiola littoralis) , het zuurzaad of kleine 

 schaapzuring {Rumcx acetosella) , de op zandgrond overal zeer algemeene 

 knawel {Scleranthus ammius) , do fraaije kattepootjes op het tweehuizig 

 roerkruid ( GnaphaUmn dioicum) met kleine spatelvormige , van onderen 

 witte bladen en kogelronde witte , of langwerpige , rozeroode bloemhoofd- 

 jes ; hier en daar de zonderling over de heide voortkruipende stengen 

 van de wolfsklaauw {Lycopodium clavatunï) en op soms onder water 

 loopende plekken de moeras-wolfsklaauw {Lycopodium inundatum); onder 

 de bladmossen ecnige soorten van vrouwenhaar {Polytrichum) , gaffeltand 

 {Dicranum purpureum) , het dekmos [Hypmim) enz. en, onder de korst- 

 mossen [Liclienefi) , soorten van bekermos ( Cladonia) , waaronder vooral 

 het witachtig rendiermos ( Cladonia rangiferina) algemeen is en de schit- 

 terend scharlakenroode knopjes van Cladonia hacillaris en cornucopioides 

 door fraaije kleur uitmunten ; terwijl eindelijk op geheel onbedekte 

 plekken het stekelig kraakloof ( Cetraria aculeata) een eerste begin van 

 plantengroei te voorschijn roept'). 



Op de eenigszins meer veenachtige plekken der heide is de bevallige 

 dopheide algemeener dan de gewone of struikheide ; maar bovenal ver- 

 toonen zich, soms tusschen het veenmos {Sphagnurn , vooral t^ph. com- 

 pactum), hier niet zelden de merkwaardige soorten van zonnedauw, zoo ge- 

 noemd, omdat de kopvormige haartjes of, zoo als men ook zoude 

 kunnen zeggen , de ronde lang gestoelde kliertjes der roodachtige bladen, 

 juist als de zon schijnt, een druppeltje van een doorschijnend vocht 



') Verg. Album der Nutuur , 1863, bl. 26. 



