32 BERG-EN-Di.L. 



hoogen naakten stam , als de regelmatige pyramide , die hare takken 

 over den grond henen spreidt , zoowel de kortnaaldige als de in lang- 

 naaldige bossen uitschietende ; en menige laan van fijne bevallige 

 lariksen geeft aan het landschap eene aangename afwisseling. Niet het 

 minst schoon komen de sparren en dennen met hunne donkere , soms 

 zwarte tint uit , wanneer ze zich voordoen als de achtergrond van 

 uitgestrekte geel gekleurde graanvelden. 



Nevens die statige sparren vergete men den losse bevalligen berken- 

 boom niet , die met zijnen glanzigen stam en neerhangend bewegelijk 

 loof ons aangenaam weet bezig te houden. Ook op menige prachtlinde 

 mag Berg-en-Dal roemen ; maar hoe heerlijk ze ook tieren en bloeijen , 

 algemeen zijn ze hier niet , en eikenboomen zal men te vergeefs zoe- 

 ken ; behalve enkele eiken op buitenplaatsen , vindt men alleen laag 

 gehouden eiken schaarhout , waartusschen somwijlen de kamperfoelie 

 speelt , maar niet zoo tierig noch zoo overvloedig als in de streken van 

 Arnhem. Wilgenboomen zag ik niet en slechts weinig populieren , ook 

 geene ij pen noch elzen, daarentegen krachtige, zwaarbloeijende vlier- 

 struiken , echter niet in het wild , maar naast huttc n en boerenwonin- 

 gen , die er soms geheel door overschaduwd waren ; vogelkers vond ik 

 hier en daar, ook eene enkele lijsterbes — maar de laatste zoo schaars, 

 dat men moet denken , dat die door de vogels was overgebragt , zonder 

 inheemsch te worden. Daarentegen vindt men in de bosschen eenen 

 rijkdom van blaauwbessen , de zomerverdienste der Groesbeekers ; ook 

 de gewone grove heide- en bremstruiken , met eenige varens. 



De akkers waren meest bebouwd met rogge en boekweit , maar de 

 boekweit was dit jaar (1869) schraal en achterlijk; aardappelen vond 

 men niet veel , maar zeer veel spurrie en een enkel akkertje met kla- 

 ver, Tusschen de boekweit sproot zoo veel bloeijend koolzaad op , dat 

 men geneigd is te veronderstellen , dat op die velden in het vorige jaar 

 koolzaad gestaan heeft. In de roggevelden bloeide eene menigte van 

 helderblaauwe korenbloemen ; papavers zag men er niet , maar , vooral 

 aan den rand der wegen , vele groote witte bloemen met gele harten , 

 kamillen naar ik meen ; men vindt ook wel braamstruiken met bijzonder 

 groote bloemen , maar ze zijn niet menigvuldig en de braambeziën schij- 

 nen niet in achting te wezen , maar moeten achterstaan voor de hoogge- 

 prezene boschbes. 



