nET GESLACHTSLEVEN DER PLANTEV. ób 



volgende jaar (1702), in zijn brief aan leibnitz , opmerkzaam op de 

 overeenkomst , die tussclien de meeldraden bij verwante plantensoorten , 

 ja zelfs bij gelieele familiën , zooals de Kruisbloemen, Malvaceën en 

 Compositeën , voorkomt. Hij geloofde daarom , dat men de hoogere 

 afdeelingen van het plantenrijk moest vormen naar het getal en de 

 kenmerken der meeldraden , de lagere naar die van den stamper. 



Weldra zag men vervolgens in het begin der 18de eeuw in verschil- 

 lende landen de aandacht op de bloemen gevestigd. In Engeland waren 

 het MOELAND (1703), BRADLEY, de autcur van het beroemde werk over 

 vleezige planten (1724) en blaiz (1718); in Frankrijk de gebroeders 

 GEOFFROY OU bovenal VAiLLANT , dio in 1717 bij de opening van zijne les- 

 sen in den Jardin des Plantes te Parijs zijne beroemde rede hield over de 

 structuur der bloemen ^) , een stuk , klein van omvang , maar rijk aan 

 nieuwe waarnemingen en uitmuntend door helderheid van voorstelling. 

 In Leiden , waar dit stuk gedrukt werd, verscheen weinige jaren daarna 

 een Latijnsch gedicht, waarin adrt.aan van roijen^) de bevruchting der 

 planten bezong. Doch de kroon op dit alles werd gezet , toen in 

 onze oude akademiestad linnaeüs zijn Systema naturae in 't licht had 

 gegeven. 



De groote hervormer der beschrijvende botanie maakte hierin de leer 

 der sexualiteit van de planten tot grondslag van zijn stelsel van indee- 

 ling. Hij bewees bovendien zijn regt hiertoe uit een aantal eigen waar- 

 nemingen en onderzoekingen , zoodat men zeggen kan , dat van dien 

 tijd af de noodzakelijkheid der zamenwerking van beide bcvruchtings- 

 organen tot vorming van zaad onomstootelijk vaststond. 



Wel hebben tournefort , vaillanï's leermeester , en later pontedera 

 en eenige anderen de toen reeds heerschende voorstelling bestreden — 

 TorRNEFORT b. V. paralleliseerde het stuifmeel in de helmknoppen met 

 de uitwerpselen in het uiteinde van het darmkanaal — , doch zonder 

 gelukkig gevolg. Meer en meer bleek de juistheid van hetgeen door 

 vaillant betoogd en door linnaeus met zooveel talent ontwikkeld was. 



Het bewijs werd ook voor den meest ongeloovige op schitterende 

 wijze geleverd, toen .toit. gottl. OLEDiTSCir in 1749 in den hortus te 

 Berlijn een palm vrucht deed dragen door middel van hec stuifmeel 



') Sermo de slrucluru Jlorion , 1718. 



') Carmen ele</iacu>n de connubiis et amoribas jjlunturum. Lugd. Bat. 1732, 



3^' 



