38 HET GESLACHTSLEVEN DEK PLANTEN. 



male openingen van den buitenwand een nitweg vindende , zich tot eene 

 vrij lange buis kan verlengen. In innige aanraking met de papilleuse 

 haren van den stempel en van den stijl en door deze gevoed , dringt 

 de zich verlengende stuifmeelbuis {i) in de holte van het stijlkanaal en 

 groeit daarin voort , totdat het uiteinde der buis in de holte van den 

 eijerstok gekomen is. Dan legt de buis zich tegen den mond van het 

 eitje , dringt in het poortje in en plaatst zich met zijn uiteinde onmid- 

 dellijk tegen den top van den kiemzak , wanneer de toegang hiertoe 

 vrij is. Waar de kiemzak door een kerntepeltje bedekt is, wordt dit 

 vooraf doorboord. 



I^u heeft hier de bevruchting plaats , dat wil zeggen , er wordt eene 

 eigen werking uitgeoefend door het uiteinde der buis op een der kleine 

 celletjes [c) in den kiemzak (d) , waardoor dit grooter wordt , zich met 

 een cellulose-wand omkleedt , zich verdeelt en allengs den eersten aan- 

 leg der kiem cener nieuwe plant vormt. De stuifmeelkorrel en het 

 bovengedeelte der buis zijn bij eenigszins langen duur van dit proces 

 reeds verdroogd of verdroegen anders weldra, en het leven concentreert 

 zich in den eijerstok , bovenal in de eitjes , wier kleine bovengenoemde 

 celletjes den invloed der stuifmeelbuis hebben ondervonden. 



Aldus is in hoofdtrekken het beloop der bevruchting , zoo als die 

 tegenwoordig uit een tal van onderzoekingen der latere jaren bekend is 

 geworden. Keeren wij thans tot ons onderwerp terug en gaan wij na, 

 hoe de zamenkomst van stuifmeel en stempel in de natuur is gewaarborgd. 



Nadat men van de noodzakelijkheid dezer zamenkomst overtuigd was , 

 zocht en vond men allerlei wijzigingen in het maaksel der genoemde 

 organen , die men bewonderde als voorzorgen om de vorming van zaad 

 mogelijk te maken. 



Men had de bloemen leeren onderscheiden in twee- en eenslachtige , 

 dat zijn de zoodanige, die beide geslachtsorganen of slechts één dier 

 beide bevatten; de laatste afdeeling Averd weder gesplitst in één- en 

 tweehuizige , al naar mate mannelijke en vrouwelijke bloemen op het- 

 zelfde individu of op twee afzonderlijke planten aangetroffen worden. 

 Voor de tweeslachtige bloemen nu , waar stuifmeel en stempel ra dezelfde 

 bloem vlak bijeen gevonden werden , scheen het zeer gemakkelijk , ja 

 bijna zeker, dat beide organen met elkander in aanraking moestin komen. 

 Toch zag men door allerlei kleine wijzigingen dit zooveel m(-gelijk nog 

 bevorderd. Waar de bloemen overeind stonden , was in den regel de 



