40 HET GI':SLACflT«LEVEN DEK PLANTEN. 



vrouTTelijke bloemen daarentegen zitten op zeer lange stelen , zoodat zij 

 op het water kunnen drijven. Zijn nu de mannelijke bloemen ontwik- 

 keld , dan opent zich de bloemscheede , de bloempjes zelve laten los en 

 drijven op het water. Te midden der vrouwelijke bloemen zich bewe- 

 gende kunnen zij gemakkelijk het stuifmeel op den stempel brengen. 

 Heeft nu de bevruchting plaats gehad , dan trekt weldra de steel der 

 vrouwelijke bloemen zich spiraalsgewijs te zamen en de vrucht rijpt 

 onder water. Waar, zoo als dit in aquariën dikwijls voorkomt, de 

 vrouwelijke plant alleen bloeit , blijven de bloemen aan de lange stelen 

 op het water geruimen tijd ronddrijven , totdat zij eindelijk verdorren. 



Bij andere waterplanten wordt weder op andere wijs voldaan aan de 

 dubbele voorwaarde , dat stuifmeel en stempel moeten zamenkomen en 

 dat dit in de lucht moet geschieden. Terwijl bij onze Pompen of water- 

 leliën de in den bodem der slooten gewortelde stengel zich iu verhou- 

 ding tot de diepte van het water verlengt , zoodat de bloemen in de 

 lucht zich openen , blijven bij de waterranonkels de bloemen steeds 

 onder water en gesloten, maar binnen de aaneenklevende blaadjes van 

 het bloeraomkleedsel vormen zich eenige luchtbellen , die als een eigen 

 atmospheer zijn voor het bevruchtingsproces. Bij Zostera marina , het 

 zoogenaamde zeegras , dat steeds onder water blijft, heeft de zamenkomst 

 van stuifmeel en stempel plaats in de lucht , waarmede de bloemscheede 

 gevuld is. Bij Utricidaria, het Blaaskruid, vormen zich in den bloeitijd 

 luchtblazen , welke den bloerastengel doen rijzen, of wel de bloembladen 

 worden , zoo als bij Trapa natans , een soort van zwemblazen , die de 

 geheele plant aan de oppervlakte houden. 



In al deze gevallen bewonderde men de inrigting der bloemen , die , 

 zoo meende men , ten doel had om zooveel mogelijk stuifmeel en stempel 

 digt bij elkander te brengen en de zamen werking van deze deelen van eene 

 zelfde plant te bevorderen. In lateren tijd echter heeft men gevonden, 

 dat onderscheiden wijzigingen in het maaksel der bloemen tot een geheel 

 ander doel leiden dan men zich vroeger had voorgesteld. A''eel van 

 hetgeen men gefabeld had van de voorzorgen in de natuur om manne- 

 lijke en vrouwelijke organen eener bloem zamen te brengen , bleek in 

 strijd met de waarheid te zijn; ja zelfs in een aantal gevallen, waar 

 bij de gewone tweeslachtige bloem de zamenkomst van stuifmeel en stem- 

 pel in dezelfde bloem niet uitblijven kon , bleek de bevruchting daardoor 

 onmogelijk te zijn. 



