HET CtESLACHTSLEYEN DEK l'LAKTilK. 43 



het b. V. bij den hennep en de hop onder de tweehuizige en bij den 

 eik, noot, hazelaar en tanimen kastanje onder de eenhuizige gewassen. 

 Verder treft men eenslachtige bloemen aan , zoo als die van het pijl- 

 kruid [Sagittaria sagittifoUa) , van de komkommers en kalebassen , van 

 de Begonia's en wilgen , waar het maaksel der vrouwelijke en mannelijke 

 bloemen hetzelfde is, met uitzondering van de geslachtsorganen, doch waar 

 men, even als bij de zoo straks genoemde, in de vrouwelijke geen spoor 

 van meeldraden , in de mannelijke geen spoor van stamper vindt. 



Een derde vorm nadert meer tot de tweeslachtigen. Wel zijn de 

 mannelijke bloemen zuiver mannelijk , de vrouwelijke zuiver vrouwelijk , 

 maar in de eerste vindt men meer of minder ontwikkelde rudimenta van 

 stampers , in de tweede van meeldraden. Zoo is het o. a. bij den kruis- 

 doorn {JR/iamnus catliartica) , bij Laiirus nohilis en RJius toxicodendron. 

 Groeit in bijzondere gevallen het genoemde rudiment uit tot een volledig 

 orgaan , dan kim men , zoo als dit bij den Wonderboom [Ricinus com- 

 munis) en Zea Mays somwijlen voorkomt , enkele tweeslachtige bloemen 

 te midden van de eenslachtige zien. Hetgeen hier nu enkele malen als 

 abnormiteit plaats heeft, wordt regel bij al de planten, welke linnaeüs 

 met den naam van Polygamia in zijne 23ste klasse bragt. Steeds vindt 

 men bij deze op dezelfde plant tweeslachtige bloemen en vrouwelijke , 

 zoo als bij de Veldthijm {Thymus vidgaris en T. Serpylhim) of twee- 

 slachtige en mannelijke bloemen , zooals bij het nieskruid ( Veratrum 

 alhim en nignim) en den paardekastanje. Een enkele maal , zoo als bij 

 den esch , komen alle drie soorten van bloemen op hetzelfde individu 

 voor. Vergelijken wij nu al de opgenoemde gevallen , dan is het dui- 

 delijk , dat er een trapsgewijze overgang bestaat tusschen de bloemen 

 met gescheiden en die met vereenigde geslachtsorganen. 



Bedenkt men daar])ij , dat somwijlen tusschen overigens zeer na vei'- 

 wante planten sommige gevonden worden met een- , andere met twee- 

 slachtige bloemen , ja dat dit zelfs voorkomt bij de soorten van een zelfde 

 geslacht , b. v. bij Lychnis (koekkoeksbloera) , Rumex (zuring) en Xlrlica 

 (brandnetel) , dan vervalt de grond tot strenge afscheiding van diclinische 

 en monoclinische bloemen uit het oogpunt van het bevruchtingsproces. 



Deze voorstelling wordt nog bevestigd , wanneer wij nu ook de twee- 

 slachtige bloemen zelve wat nader beschouwen. 



Oppervlakkig bezien , schijnt niets gemakkelijker dan dat bij deze 

 stuifmeel en stempel van dezelfde bloem tot de vorming van zaad zamen- 



