OUDE WEEELD VOOR DEN TIJD VAN COLUMBTJS. 81 



wordt ^ maar slechts die zee, die Liherse genoemd wordt (d. i. de Oceaan). 

 Om deze zaali op nieuw te onderzoehen zijn de verhonden maJclcers met vro- 

 lijke jubelkreten van de Friesche kust vertrohhen. Nadat aldus verhaald is , 

 welke de aanleiding van hunne reis was , volgt de geschiedenis zelf van 

 de lotgevallen dezer menschen. Van daar aan de eene zijde Denemarken ^ 

 aan de andere Groot- Brittannie latende liggen, Jcwamen zij aan de Orcha- 

 den (hij bedoelt de Orkadische eilanden , hoven Schotland in de Deucale- 

 donische zee gelegen). Deze aan de linherhand latende liggen , tertuijl zij 

 Noorwegen aan de regterhand hadden , kwamen zij na eene lange vaart aan 

 het ijzige IJsland. Van hier af de z^ee doorploegende regt op de noordpool 

 aan , nadat zij al de bovengenoemde eilanden achter zich zagen , hunne 

 stoutmoedige reis aan den almagtigen God en zjn heiligen belijder JVille- 

 hadus aanbevelende , zijn zij plotseling vervallen in dien donkeren nevel van 

 den bevroren Oceaan , die naawwelijks met de oogen doordrongen kan wor- 

 den. En zie , de onstandvastige stroom van den Oceaan , die daar tot de 

 geheime beginselen van haar bron terugloopt , trok de ongelukkige, reeds 

 wanhopige , ja slechts om den dood denkende schepelingen met zeer hevigen 

 aandrang in den chaos. Dit zegt men , dat de kolk van den afgrond is , 

 die diepte, waarin volgens de gewone meening alle zeestroomingen , die 

 schijnen af te nemeti , worden opgeslorpt en eindelijk weder uitgespogen , 

 hetgeen eb en vloed pleegt genaamd te worden. Toen nam de aandrang van 

 de terugloopende zee eenige schepen der verbondenen weg , terwijl zij alleen 

 de barmhartigheid Gods inriepen , opdat Hij hunne zielen tot zJch mogt 

 nemen , doch de overige (schepen) toeder uitspuwende dreef zij langs een 

 langen o)nweg weder terug. Na aldus van het dreigende gevaar , dat zij met 

 de oogen gezien hadden , door de tijdige hulp van God verlost te zijn , 

 hielpen zij de stroomen door met alle inspanning te roeijen. Laten wij 

 nu vlijtig opletten , wat verder met hen gebeurde. Maar het gevaar 

 van den nevel ontsnappende , gaat hij door , en het rijk der koude , kwa- 

 men zij onverhoopt aan een zeker eiland , rondom door zeer hooge klippen 

 omgeven even als eene stad. Aan land gegaan zijnde om de plaats te 

 beschouwen , vonden zij menschen , die zich gedurende den middagtijd in 

 onderaardsche holen schuil hielden : voor den ingang van welke (holen) 

 eene zeer groote hoeveelheid vaten van goud en van zoodanige metalen lagen , 

 die de stervelingen voor zeldzaam en kosthaar houden. Derhalve van die 

 schatten , zooveel zij maar dragen konden , hebbende medegenomen , roeijen 

 zij blijde naar de schepen terug. Toen zagen zij plotseling , dat achter hen 

 1870. 6 



