90 STOFJES IN DE LUCHT. 



bundel , die uit eene elektrische lamp met goed gestelde verzamelingslens 

 naar buiten treedt en zich door de verlichting van de luchtstofjes op 

 zijnen weg helder en scherp afteekent , een spiritusvlam plaatst , dan 

 ziet men daarom heen en vooral daarboven wat tyndall zeer plastisch 

 een dwarlende massa zwarte duisternis noemt. Ook wanneer men de vlam 

 onder den bundel plaatst , dan ziet men die donkere , van hare stofjes 

 beroofde lucht als zwarte rook door den bundel heen zich een weg 

 banen. Zij vertoonde zich dikwerf donkerder dan de zwartste massa's , 

 diè ooit boven den schoorsteen van eene stoomboot zijn gezien. Geheel 

 haar uiterlijk geleek zoo zeer op zulk een rookstroom , dat het moei- 

 jelijk was, ook voor den meest geoefenden waarnemer, om zich over- 

 tuigd te houden , dat hij hier niet met waren rook te doen had , dat niet 

 de alkoholvlam een deel van hare kool on verbrand in de lucht deed 

 opstijgen. Maar toch, ook hier is deze overeenkomst slechts uitwendig , 

 ook hier bedriegt de schijn; want een gloeijend ijzer of een vlam van 

 enkel waterstof , onder den bundel geplaatst , zonden daarin dezelfde , 

 volkomen even zwarte massas op als de alkoholvlam en hierbij kon , 

 in 'teen zoo min als in 't andere geval, van kooldeeltjes sprake zijn. 



Vanwaar dan die zwarte duisternis? Zij was , even als de zwartheid 

 van het uitspansel tusschen de sterreen bij een helderen nachtelijken 

 hemel , alleen te wijten aan de volkomen afwezigheid in de daar opstij- 

 gende lucht van alles wat het licht terugkaatsen en verstrooijen kon , 

 aan de volmaakte doorschijnendheid dier lucht. Het licht , dat alles 

 zigtbaar maakt , is zelf geheel onzigtbaar. Eene ruimte , met het hel- 

 derste en sterkste licht vervuld , vertoont zich pikzwart , zoolang er 

 daarin niet nevens het licht iets aanwezig is , dat aan dit licht eene 

 rigting kan geven, regtstreeks naar ons oog. Niets doet dit duidelijker 

 en sprekender uitkomen dan juist die zwarte massa's in den in verge- 

 lijking met haar , glanzenden stralenbundel. 



Maar is het, om die stofjes uit de lucht kwijt te worden, noodig om ze 

 te verbranden ? ïoen tyndall eens een gloeijenden bol van roodkoper onder 

 zijn stralenbundel plaatste en dezen daar liet totdat hij tot ver onder de 

 gloeihitte was afgekoeld , toen nog zag hij ook dezelfde zwarte luchtstroo- 

 men daarboven opstijgen. Een platinadraad , die door een elektrischen 

 stroom van langzaam toenemende sterkte al warmer en warnier en einde- 

 lijk gloeijend kon worden gemaakt , sneed den bundel boven haar als 't 

 ware door met een plaat van zwarte duisternis , nog lang voor zij door 



