IETS OVER DE WEEKDIEDEN. lOÓ 



zijn sommige vergiftig , als zij ingezameld worden van planten als Atropa 

 helladonna , Coriaria myrtifolia , Conium maculatum , op welke zij onge- 

 straft hebben geaasd. 



Van de Cijpraea tigris zegt eumphius reeds , dat zij vergiftige 

 eigenschappen heeft , terwijl hij als algemeenen regel opgeeft , dat onder 

 de zeehoorntjes allen , welke glad en glanzend zijn of geen andere dan 

 roode spikkels hebben , tot voedsel niet deugen , daarentegen de ruige 

 en met stekels voorziene altijd beter zijn^). Hiertegen strijdt de waar- 

 neming van ATJTEKKiETH , die verhaalt , dat door Murex Irandaris , evenals 

 door mossels , soms vergiftiging plaats heeft. 



Eindelijk moet ik nog spreken over een weekdier , dat door de 

 bewoners van de Societeitseilanden volgens lesson zoude gegeten wor- 

 den; de zeehaas, Aplysia depüans , namelijk. Het is een zwartachtig , 

 grijsgevlekt weekdier, in voorkomen op een zeer groote slak gelijkende. 

 Volgens PLiNius stond dit dier bij de Eomeinen in zeer kwaden reuk ; 

 het werd door locusta , de bekende giftmengster , en anderen gebruikt 

 als een bestanddeel der giftdranken , welke in den tijd van neüo zóó 

 veelvuldig toegereikt werden. Daarenboven werden nog zoovele won- 

 derbaarlijke zaken aan dit dier toegeschreven , dat men eindigde met 

 niets daarvan meer te gelooven en al wat verhaald werd tot de fabelen 

 te brengen, te meer nog daar cuvier en sandee eang deze dieren voor 

 zeer onschadelijk hielden. Het kan zijn , dat dit het geval is met de 

 soort , welke aan de kusten van Frankrijk gevonden wordt, doch zeker 

 is het, volgens de onderzoekingen van bohadsch , dat de Aplysia , die 

 in de golf van Napels gevangen wordt en veel grooter is , somtijds een 

 palm lang , bij aanraking een melkachtig vocht van zoeten , walgelijken 

 en eigendommelijken smaak uit eene inwendig gelegen klier uitscheidt, 

 dat zeer prikkelende eigenschappen heeft. Zoo dikwijls genoemde schrij- 

 ver het dier uit zijn vat met zeewater nam , met het doel om het naauw- 

 keurig te onderzoeken , werd de lucht van de kamer met een uiterst 

 onaangenamen en braking verwekkenden stank als het ware verpest , 

 zoodat hij menigmaal met zijne huisgenooten de kamer moest verlaten 

 om versche lucht in te ademen. Zijne handen en wangen zwollen op , 

 als hij het dier aanraakte en die doelen met het vocht in aanraking 

 kwamen, terwijl de haren uit zijnen baard vielen. Zoo verzekert bohadsch 

 verder , dat een zeeman , in de Middellandsche zee eene Aplysia willende 



') Cf. o. E. RVMPHius, B'Amboinsche rariieitlcamer , Amst. 1741, fol. pag. 114. 



