106 IETS OVER DE WEEKDIEEEN. 



grijpen, oogenblikkelijk daarbij door hevige pijn werd aangedaan, waarop 

 eene ontsteking volgde , waardoor de man zijn arm verloor. Hoe dit echter 

 zij , zeker is het , dat de visschers over het algemeen een groeten afkeer 

 voor dit dier vertoonen , omdat het bij aanraking zulk eenen walging 

 verwekkenden stank verspreidt. 



Ware het niet , dat in eene vergadering der Fransche Academie op 

 den SOsten December 1861 uit eenen brief van den kommandant van het 

 stoomjagt Alecto, den luitenant ter zee feedeeik boijee, gebleken was, 

 dat er enorme zeemonsters onder de mollusken bestaan en waarvan eene 

 beschrijving in het "Wetenschappelijk Bijblad van het Album der l^atuur 

 van 1862, en de afbeelding daarvan in het maandwerk: de Aardeen 

 hare Yolken , jaargang 1867, te vindenis, ik zou over het gevaarlijke 

 van eene ontmoeting met sommige dezer dieren gezwegen hebben , daar 

 alles wat tot de verhalen behoort van reusachtige zeeslangen , kraken 

 enz. , die met hunne vreeselijke armen schepen naar den bodem der zee 

 trokken en de schepelingen als een weikomen buit in hunnen reusach- 

 tigen mond deden verdwijnen , met regt tot de fabelen zou moeten ge- 

 bragt worden. ]S"u het echter zeker is , dat er een op de soorten van 

 het geslacht Loligo gelijkend dier, van 18 voeten lengte en 2000 pond 

 zwaarte , werkelijk gezien is , kunnen de verbale n , die te vinden zijn in 

 de werken van aldeo vandus en anderen , ofschoon sterk gekleurd , waar- 

 heid bevatten en is het ligt mogelijk , dat niet een schip , maar eene 

 boot naar de diepte getrokken wordt , als dergelijk weekdier zijne , 

 meer dan zes voet lange vangarmen om de wanden slaat. Doch zoo 

 dit gebeurd is , zal het minder van den wil van het dier , dan wel 

 van het toeval afhankelijk geweest zijn. Ligt is nu ook de vrees 

 voor die dieren van de eilandbewoners der tropische zeeën té verklaren , 

 als zij naar den bodem der zee duiken om schelpdieren magtig te wor- 

 den ; en als men de afbeelding en beschrijving van de Enoploteuthis , 

 een tienarmige cephalopode , ziet j is het niet te verwonderen , dat zij 

 zich met een bijl wapenen om de armen af te kappen , zoo zij daarmede 

 ongevraagd in aanraking mogten komen. Ook in de Middellandsche 

 zee bevinden zich groote weekdieren , welke , volgens de Siciliaansche 

 visschers , instinctmatig zich aan levende ligchamen vasthechten en niet 

 zelden het leven der koraalvisschers in gevaar brengen. Zoo leven aan 

 de kusten van Messina cephalopoden , wier armen zoo dik zijn als de 

 pols van een volwassen mensch. 



