IETS OVER DE WEEKDIEHEN. 109 



sche kusten de Loligo piscatorum , eene soort van tienarmige cephalopode, 

 magtig te worden , welke als lokaas gebruikt wordt om daarmede den 

 kabeljaauw te vangen. Tot hetzelfde doel maakt men ook nog van 

 andere mollusken gebruik. Scheepsladingen van Pholas dactylus, Pecten 

 opercularis, MocUola vulgaris , Patella vulgata , Mytüus edulis , Buccinum 

 undatum en Mi/a arenaria , alle welke ook aan onze kusten te vinden 

 zijn , worden door de Engelsche visschers gebruikt om ze als lokaas 

 te doen dienen voor scholvisch en kabeljaauw. 



Zelfs, door hunne bewerktuiging, lager staande diersoorten azen op 

 schelpdieren , duizenden van dezen worden verslonden door zee-anemonen, 

 Actinia , en naauwelijks behoef ik er melding van te maken , omdat 

 het van algemeene bekendheid is , welke enorme schade de gemeene 

 zeester , Uraster riibens , aan de oesterbanken kan aanrigten. 



Heb ik kortelijk er op gewezen , hoe sommige zoogdieren , vogels 

 en visschen zonder de mollusken niet zouden kunnen bestaan , nu moeten 

 wij meer bepaald nagaan , van hoe groote waarde deze groote klasse 

 van het dierenrijk voor de voeding van den mensch kan geschat worden. 



En wat is natuurlijker , dan dat ik begin te spreken over het dier , 

 wiens naam alleen reeds hen , die niet af keerig zijn van eene lekkere 

 bete , doet watertanden , het dier , dat door Plinius de kroon van de 

 tafel der rijken wordt genoemd , dat ook aan zoo menigen inwoner 

 van ons land dagelij ksch brood verschaft , maar niet minder gretig bij 

 duizenden door velen zijner bewoners wordt verslonden. Gij zult reeds 

 geraden hebben , dat de gewone oester , Ostrea edulis , de rij moet 

 openen , als er sprake is van voedsel geput uit het rijk der weekdieren ^). 



Gaan wij de geographische verspreiding van de oester na , dan blijkt 

 het , dat dit schelpdier niet alleen bijna aan al de Europesche kusten 

 voorkomt , maar dat het ook gevonden wordt aan die der andere 

 werelddeelen. Bijna iedere streek kan met hare oesters pralen , en 

 ofschoon de soort niet overal even fijn van smaak is, zoo bieden zij 

 toch niet minder een goed ■^oedsel aan. Naar de gesteldheid van den 

 bodem worden zij verdeeld in berg-, zand-, kor- en leemoesters, waar- 

 van de eerste tot de beste, de laatste tot de slechtste zijn te rekenen. 

 De oesters hebben gaarne een harden bodem , waar zij zich op vast- 



') liet voornaamste wat hier van de oester vermeld -wordt ia geput uit het 

 hoogst verdienstelijke opstel, getiteld Studie over de oester door dr. n. meursincje, 

 en te vinden in het Album der Natuur, jaargang 1864. 



