IETS OTER DE WEEKDIEREN, 125 



der weekstaarten , Paguri , ook termieten genoemd , verkeert in dit geval. 

 De achterste helft van het ligchaam van deze schaaldieren is met eene 

 zeer dunne hnid bedekt en om in dit gebrek te voorzien voelen zij zich 

 gedrongen slakkenhuizen , die eenige windingen hebben en welke groot 

 genoeg zijn hen geheel in zich op te nemen , te betrekken. Als het 

 dier zulk eene woning, die hem past, gevonden heeft, dan begeeft het 

 zich hiermede waarheen het wil , zoo wel beveiligd voor de kracht 

 der golven , als voor den aanval van zijne vijanden. Is het nog jong, 

 dan betrekt het eene kleine woning ; wordt het grooter , dan verwisselt 

 het die voor eene andere , welke ruimer is , en niet zelden kan men op 

 het strand een strijd zien ontstaan tusschen twee mededingers om 

 dezelfde woning. Gewoonlijk kiezen dezelfde soorten ook dezelfde soort 

 van hoorn, de aan onze stranden voorkomende Pagurus Bernhardus past 

 zich uit onderscheidene geslachten eene voor hem dienstige verblijf- 

 plaats aan. Zijn aan het einde gekromde en met twee kleine , als eene 

 vijl zoo ruwe , uitsteeksels voorziene staart dringt achterwaarts in de 

 windingen , terwijl het dier verder aan de schelp bevestigd wordt door 

 eene rij van haakvormige aanhangsels , welke zich aan de ééne zijde van 

 het achterlijf bevinden. Ook deze zijn ruw op het gevoel , terwijl zij bij 

 sommige groote soorten uit warmere gewesten met zuignappen zijn voor- 

 zien. Ofschoon het dier zich geheel in zijne door hem gekozen schelp kan 

 terugtrekken, zoo bevinden zich gewoonlijk zijne goed gewapende knijpers 

 en het twee voorste paar pooten buiten de monding. Het is de eenige 

 krab, wiens ligchaam niet symmetrisch is. Daar dit dier wel gelijkzijdig 

 uit het ei komt, is het nog de vraag, of het later asymmetrisch wordt 

 om eene eenzijdig gewonden schelp te kunnen betrekken , of zoodanig 

 geworden is , omdat het haar betrokken heeft. 



Op dezelfde wijze als onze heremiet gebruikt eene inlandsche spin- 

 soort , welke zich gewoonlijk in of onder het water ophoudt , de oude 

 schaal van eene moerasslak , Limnaea stagnalis. Daar dit kerfdier natuur- 

 lijk niet ademen, noch leven kan in het water, zoo sluit zij de opening 

 der schelp met fijn , als gevernist spinsel , waardoor de toetrede van 

 het water belet wordt , terwijl de holte geheel met atmospherische lucht 

 is gevuld. Daardoor ligter geworden, drijft zij op het water en zoo 

 wordt de listige spin tot haren buit gevoerd, welke in eene schijnbaar 

 drijvende slak geen vijand had vermoed. 



Evenzoo maakt een geslacht van naakte wormen , Sipunculus , gebruik 



