132 HENGELEN" EN AVAT DAAHBIJ IS OP ÏE MERKEN. 



Als mestspecie is het almede niet geheel verwerpelijk , en tot ophooging 

 van den bodem der wateren brengt het , wanneer het zakt en daar 

 grootendeols versterft , veel toe. De boeren zouden heel wat meer 

 meststof uit de slooten kunnen opbaggeren , als zij het kroos niet zoo 

 wegschepten ; vooral omdat zij de kleine dieren meescheppen , die bij 

 millioenen tusschen de worteltjes leven. 



Yoor eenige jaren bevatte de Almanak van het Nut van 't algemeen 

 een allerbelangrijkst stukje over kroos. Daarin werd het een eenjarige 

 plant genoemd , die 's winters afsterft en naar den bodem zakt. Dit is 

 echter van het kleine kroos niet juist. Als gij rondom onze stad des 

 winters wandelt , zult gij vele slooteu , die geen uitwatering hebben , 

 b.v. op den Daalschen dijk , op den Amsterdamschen straatweg bij den 

 bleeker van eooijen , op het weerdsingel , op de laan naar Oud wijk enz, 

 met vele plekken van Lemna minor bezet zien , ook zelfs in het ijs. 

 Hoe waar het ook is , dat er veel sterft en op den bodem zakt , veel 

 verwaait er, en misschien schuilen enkele plantjes in de openingen van 

 de kanten der slooten weg , waaruit ze des zomers worden ontwikkeld. 

 Die wil kan nog veel van dat belangrijk plantje, zelfs te huis, op zijn 

 gemak onderzoeken. Alleen verliest het al ziju wortels. 



Het groote kroos heeft niet zulke lange wortels als het kleine , het 

 pieterseliekroos is een geheel ander plantje , alsof het alleen uit speer- 

 vormige blaadjes bestond , die met bandjes aan elkander gehecht zijn, de 

 L. gibha heeft eigenlijk zeer kleine worteltjes en de L. «rAïza natuurlijk 

 geene. Wij bepalen ons , wat dit onderwerp betreft , nu voornamelijk 

 tot het groote en kleine alsmede tot het pieterseliekroos , en wij verzoe- 

 ken u eens in uw bezonken suikerflesch te zien , hoe de groene blaad- 

 jes alle naar boven gekeerd zijn en hoe de wortels als een digt bosch 

 naar beneden hangen, elk worteleindje met een klein bultje voorzien. 

 Alles is bijna stil, slechts enkele diertjes zwieren door de flesch , maar 

 gij stoot er even aan en eensklaps verlaat een menigte diertjes de wortels 

 en zoeken elders een schuilplaats. Mag ik u nu weer verzoeken den 

 hengel op te nemen en mij te volgen. Gij legt in het kroos in , onver- 

 schillig waar, en gij krijgt misschien niet eens beet, terwijl uw makker 

 daar in dat kabbelingje vischt en stuk voor stuk opslaat. Die gelukkige! 

 Waar dat toch wel in zit, dat hij alles en gij niets krijgt? 



De beweging , de kabbeling van het water staat gelijk met het 

 schudden aan uw flescli ; de kleinere diertjes worden uit de wortels ge- 



