])E OU])STE BEWONERS VAN EUEOrA, 177 



het gebruik van vuur toonen ook altijd de tegenwoordigheid aan van 

 den mensch. Geen dier ontsteekt noch bezigt het immer , alleen waar 

 het het vindt , koestert het zich aan zijn gloed. Nu spreekt het wel 

 van zelf, dat een enkel dier genoemde kenmerken weinig bewijst , maar 

 meerdere bijeen de zekerheid der gevolgtrekkingen zeer versterken. En 

 voorts , dat er groote takt , veel ervaring en jaren lange studie toe 

 noodig is om over desie dingen een geheel zelfstandig oordeel te vellen. 

 Maar dit moet ieder opvallen, die over deze zaken leest, dat er een 

 schat van bewijzen worden aangevoerd voor de juistheid der slotsommen , 

 waartoe de studie van al die oude overblijfselen geleid heeft , en daarbij 

 onder de geleerden groote eenstemmigheid bestaat. Neen , het kan niet 

 meer worden betwist, dat er voor 1000 tallen en 10000 tallen van jaren 

 volken in Europa hebben geleefd en geademd , wier namen de geschie- 

 denis niet eens meer kent. Mag het beeld , dat we van hun leven 

 hebben trachten te teekenen, niet volkomen juist zijn, hier de kleur 

 wat zijn verhoogd , elders de proportie niet goed zijn in het oog ge- 

 houden — tot het rijk der fabelen behooren die vroegste bewoners niet. 

 Dat ze bestaan hebben , is boven allen twijfel verheven. 



Doch het wordt tijd , dat we onze wandeling voortzetten. Van het 

 strand der golvende zee naar de oevers van het kabbelende meir is de 

 overgang geleidelijk. En zoo noodig ik den lezer dan ten slotte uit van 

 Denemarken naar Zwitserland te reizen, ten einde ook daar weer een 

 volk van hooge oudheid , een zonderling volk daarbij en van 't welk 

 eerst voor weinige jaren iets is bekend geworden, in zijn leven en bedrijf 

 te bespieden. De winter van het jaar 1853 was voor Zwitserland bij 

 uitstek koud en droog geweest. Daardoor waren de meiren in dat land 

 minder dan gewoonlijk met rivierwater gevoed geworden en daalde hun 

 peil tot eene ongekende laagte. Gansche zandbanken werden als verlen- 

 ging van den oeverzoom zigtbaar. Ondiepe plaatsen in het midden ver- 

 toonden zich als kleine eilandjes. ISTu gebeurde hot , dat men van dien 

 lagen waterstand ergens wilde gebruik maken, om eeuige strooken van 

 den meirbodem in te dijken en dus aan het bebouwde land op den oever 

 toe te voegen. Daarmee bezig , stiet men eensklaps bij het graven in 

 den bodem op eenig oud paalwerk en vond daartusschen allerlei voor- 

 werpen , die niet konden nalaten de aandacht te trekken. Ja, die vondst 

 scheen zoo belangrijk , dat opzettelijke uitgravingen in het meer onder- 

 nomen werden. De verrassende ontdekkingen , die men deed , spoorden 

 1870. 12 



