DE OUDSTE BEWONiCKS A'AX EüKOPA. 187 



keiijk is en behoort te zijn van de slotsommen der wetenschap , hoedanig 

 die dan ook mogen uitvallen. Maar tevens dat voorshands nog een 

 vraagteeken , een duchtig vraagteeken , achter elke theorie , die daar- 

 omtrent is opgeworpen , staan blijft , een vraagteeken , dat ook door de 

 merkwaardige ontdekkingen der laatste jaren op het gebied der oudheid- 

 kunde nog geenszins is uitgewischt. 



Neen, wil men op vaste resultaten wijzen , die door deze ontdekkingen 

 gewonnen zijn , dan zijn er andere zaken te noemen. Dit in de eerste 

 plaats is er klaar en duidelijk door in het licht gesteld , dat het mensche- 

 lijk geslacht op onze planeet veel langer moet bestaan hebben dan men 

 gewoonlijk aanneemt. Het optreden van den mensch op aarde verliest 

 zich in den nacht der eeuwen. Ieder mensch, afzonderlijk genomen, 

 leeft slechts een onbeduidend aantal jaren. Maar de ouderdom van do 

 menschheid , in haar geheel beschouwd , is groot, ontzaggelijk groot. Ik 

 heb daarvoor bewijzen aangehaald , doch in geenen deele ze alle genoemd, 

 noch zelfs de allerkrachtigste onder de aandacht mijner lezers gebragt. 

 Want niet alleen in Europa , maar ook elders , bijv. in Amerika , zijn 

 daarvan de onweerlegbaarste get,uigenissen gevonden. Yerbazingwek- 

 kende cijfers worden opgegeven door hen , die den ouderdom van het 

 menschelijk geslacht bij benadering hebben trachten te schatten. Zoo 

 beweert men, dat de oudste paalwoningen in Zwitserland 6 a 10000 

 jaar geleden werden opgerigt , dat de Deensche schelpbanken tot een 

 nog vroegeren tijd behooren. En dan is aan dien jongeren steentijd 

 een nog ontzaggelijk veel langer tijdperk voorafgegaan , een tijdperk , 

 gedurende hetwelk de mensch nog zamenleefde met lang uitgestorven 

 diersoorten. Immers algemeen wordt erkend , dat er een verbazende 

 lengte van tijd gevorderd wordt voor de langzame verdwijning of alge- 

 heele uitroeijing van diersoorten , die vroeger de aarde bevolkten. Maar 

 laat mij voor dien hoogen ouderdom van het menschelijk geslacht nog 

 een paar bewijzen bijbrengen. Zoo verhaalt de Engelsche geleerde, wiens 

 woorden we meermalen aanhaalden , Sir cru. lyell , dat bij het bouwen 

 eener gasfabriek te Nieuw-Orleans een groote kuil moest gegraven wor- 

 den , waarbij een reeks van lagen , alle uit plantaardige stoffen be- 

 staande , bloot kwam. Bij nader onderzoek bleek , dat men hier te 

 doen had met 4 boven elkander liggende begraven bosschen. In do 

 onderste dier lagen nu rond men een raenschelijken schedel , wiens 

 ouderdom men berekende dat circa 50 000 jaren bedragen moest. En 

 die berekening werd niet alleen afgeleid uit de dikte der elkander op- 



