IETS OVEE DE OOKZAKEN DEK AAEDBEVINGEN. 197 



echter geene reden om aan te nomen , dat op die doelen der aiirde , 

 welke men niet kan waarnemen , of op den bodem der zee de schud- 

 dingen minder dikwijls voorkomen, en izoo heeft men derhalve regt te 

 besluiten , dat gemiddeld eiken dag een of twee aardbevingen in ver- 

 schillende streken plaats hebben. 



Om echter opgaven omtrent aardbevingen ter verklaring van het 

 verschijnsel te kunnen gebruiken is het in de eerste plaats noodig , 

 dat men zich van den aard der beweging , die men aardbeving noemt , eene 

 juiste voorstelling make. De aardbevingen zijn niet anders dan schud- 

 dingen van een kleiner of grootcr deel der aardoppervlakte of aardkorst , 

 juist op dezelfde wijze als deze in een kleineren maatstaf bij het voor- 

 bijgaan van zware wagens of het vallen van zware voorwerpen dagelijks 

 waar te nemen zijn. Wanneer dergelijke schuddingen door de eene of 

 andere oorzaak in het binnenste der aarde voortgebragt worden , zoo 

 zetten zich deze evenredig aan de veerkracht der gesteenten , die den 

 bodem zamenstellen , voort , en wel in alle rigtingen , dus ook naar de 

 naastbij gelegene aardoppervlakte. Al naar gelang van de soort , de 

 vastheid en het maaksel der verschillebde gesteenten zal de voortplanting 

 sneller of langzamer , regelmatiger of onregelmatiger plaats grijpen ; 

 altijd zullen echter , wanneer de schudding de oppervlakte bereikt , aan 

 de grens der vaste aardmassa , waar eene vrijere beweging der massa- 

 deeltjes in eene rigting geschieden kan , deze bewegingen sterker te 

 voorschijn treden. 



De proef over de voortplanting van den stoot in eenige digt naast 

 elkaar liggende of hangende billardballen is bekend ; indien men aan 

 den eersten een stoot geeft , zal slechts de laatste wegspringen , de 

 andere blijven in rust. Wanneer men met een hamer onder tegen eenen 

 groeten massieven cylindcr van hout slaat, kan men op de oppervlakte 

 de schudding op verschillende manieren zigtbaar maken. Losse ligcha- 

 men , snippers papier , stukjes kurk enz. springen ojj en vallen door 

 hun gewigt terug ; eene gespannen snaar of eene stemvork komen in 

 eene slingerende beweging. Indien men op den cylindcr eene laag zand 

 of klei logt , zoo zal men eene golfvormige beweging waarnomen , terwijl 

 tevens de oppervlakte eene zekere gedaante aanneemt en heuveltjes , sple- 

 ten en andere dergelijke oneffenheden ontstaan. Het zal ook zonder 

 theoretische verklaring voor ieder duidelijk zijn , dat in al deze gevallen 

 elk deeltje binnen in het blok hout niet dezelfde beweging ondervindt 



