WANDELENDE STEENEN. 



Australië, dat land van -wonderen, zegt de Cosmos (Jan. 1870, bl. 

 56) , naar aanleiding van een berigt in het Amerikaansche (!) tijdschrift 

 the Canadian naturalist , Australië telt onder zijne merkwaardigheden 

 ook wandelende steenen. Dit zijn afgeronde keisteenen van de grootte 

 eener erwt of grooter , tot een middellijn van meer dan twaalf centime- 

 ters , die op den bodem van komvormige holten in een dorre landstreek 

 worden gevonden. Als men eenige daarvan op een gladde tafel of eenige 

 andere gladde vlakte op een afstand van eenige decimeters van elkaar 

 plaatst , dan geraken zij aanstonds in beweging en houden niet op voor 

 zij als eijeren in een nest nevens elkander liggen. Plaatst men nu een 

 daarvan op een afstand, zij het ook van omstreeks negen decimeters 

 van de overige , dan beweegt hy zich dadelijk weder naar deze toe. 

 Op grooteren afstand , van twaalf of vijftien decimeters b.v. , blijft 

 zulk een steentje rustig liggen. 



Ziedaar dus de onkunde en ligtgeloovigheid , die het Canadesche 

 blad bij zijne lezers vooronderstelt , in decimeters uitgedrukt. Negen , 

 maar niet meer ! Ln. 



DANKBAARHEID JEGENS DE WETENSCHAP. 



Een fabrikant van paraffine in Engeland , de ■ heer james young , 

 erkennende, dat hij door do wetenschap rijk geworden is, heeft onlangs 

 op eene edele wijze zijn schu.d aan haar trachten te betalen. Hij heeft 

 aan de universiteit van Anderson eene som van 20 000 pd. sterling ge- 

 schonken om daarvoor een professoraat in de technische chemie op te 

 rigten en tevens daaruit eenige beursen te betalen. De heer w. h. 

 PERKIN is reeds tot professor benoemd. 



Hg. 



