DE SPIN ALS SLUIPMOORDENAARSTER. 



Men weet , dat de spin door haren giftigen beet zeer spoedig een 

 klein insekt kan dooden , dat zij echter in staat is eene groote pad 

 van het leven te berooven, zal aan menig lezer van dit tijdschrift 

 onbekend zijn. Toevallig ben ik getuige geweest van een zoodanig geval. 



Ik zag eene groote huisspin {Ejpeira diadema) zich zeer voorzigtig 

 aan een draadje neerlaten en bemerkte , dat juist onder haar eene pad 

 zat. Op eenigen afstand van den grond hield de spin op ; ze scheen te 

 berekenen , of zij wel op de goede plaats te regt zoude komen , liet zich 

 vervolgens schielijk juist op den kop van de pad neer — beet — en 

 vlugtte even snel omhoog. De pad maakte geene andere beweging dan 

 dat zij met haren kop op den grond dook. Dezen aanval herhaalde de 

 spin nog tweemaal ; na den derden beet begon de pad een weinig te 

 beven en — ze was dood. 



De spin staarde aan haar draadje hangende eenigen tijd op haar 

 slagtoffer neer en begaf zich toen heel bedaard , zonder eenig blijk van 

 gewetenswroeging te geven , op hare plaats. Het overschot der pad 

 werd na een paar dagen op de gebruikelijke wijze door den doodgraver 

 {Necrosphoras vespillo), dezen zwarten met geelroode banden versierden 

 kever, ter aarde besteld en de sluipmoord der spin zoude met de pad 

 begraven zijn , indien dit tijdschrift het niet noodig oordeelde daaraan 

 publiciteit te geven. 



Tilbura: 1869. jttlius berkemeiek. 



