238 DE VOORHISTORISCHE MEJSTSCH IN AMKKIKA.. 



De eerste ontwijfelbare sporen van 's menschen zamenleven in Amerika 

 met uitgestorven diersoorten werden door lünd ontdekt, die in 1844 



men o. a. in ic. e. a. von hofp's Geschichte der durch Tleberlieferung nachgewiesenen 

 natürlichen Verdndertmgen der Erdoberflüche , Golha 1834. Men vindt daar (deel III , 

 bladz. 57) het volgende vermeld: 



»De geheele kust van het Quartier du Moule op Guadeloupe bestaat uit verbrijzelde 

 schelpen zonder bijmenging van eigenlijk zand. De vereeniging van deze brokstukken 

 vormt oene steenmassa , die klaarblijkelijk van nieuwe en nog dagelijks voortgaande 

 vorming is. Men treft ze in vierderlei verschillende toestanden aan. De eerste soort 

 is een zeer poreus en bros aggregaat van dikke korrels. De tweede heeft dezelfde 

 kenmerken , doch is niet bros en bevat chloorcalcium en keukenzout. De derde 

 onderscheidt zich van de tweede door nog grootere vastheid. In de vierde zijn de 

 verschillende bestanddeelen tot een bijna homogene , compacte , koolzuren kalk en 

 keukenzout bevattende massa verbonden. Slechts deze laatste soort heeft een waar 

 steenachtig aanzien. Men vindt er in Cypraea Fediculus , Stercoraria , Exanthema , 

 Zebra , Buccinum cornutum , Perdtx , Dolium , Voluta Oliva , Murex ramosus , Bulla 

 Ampulla en gibbosa , Nerita vemicolor en peloronta , Sircmbus Lambis , Turbo pica y 

 Trochus niloiicus , verscheidene soorten van Fatella , ook zoetwaterschelpen , scherven 

 van gebrande aarde, steenen bijlen en andere werktuigen der inboorlingen, afzonder- 

 lijke menschenbeenderen en zelfs geheele meer of minder goed bewaarde geraamten. 

 De natuur van al deze zaken is niet veranderd , de schelpen bezitten nog haar glans 

 en hare kleuren. Zij zijn derhalve slechts geincrusteerd , niet versteend , zooals men 

 wel beweerd heeft. De ligging, waarin men de geraamten digt bij den oever der zee 

 ten oosten van het vlek da Moule vindt , scheen aanvankelijk te pleiten voor het 

 vermoeden, dat de menschen, waarvan zij afkomstig waren, daar begraven waren 

 geworden. De oudere inwoners der streek waren echter van een ander gevoelen. 

 Zij beweerden , dat de streek vroeger door twee verschillende volksstammen bewoond 

 geweest was , door de Caraïben , menschen van kleine of middelmatige lengte , en de 

 Galibis , die eene buitengewone grootte van minstens zes voet zouden gehad hebben. 

 Een geloofwaardig man verzekerde van zijnen hoogbejaarden vader gehoord te hebben , 

 dat omstreeks de jaren 1710 en 1711 tusschen de bewoners van dat gedeelte van het 

 eiland een oorlog oatstaan was, waaraan beide volksstammen deel genomen hadden. 

 Destijds had op de plaats , waar men nu de geraamten vindt , een bloedige strijd 

 plaats gehad , waarin de Caraïben overwonnen en de Galibis verjaagd hadden. De 

 bejaarde verhaler zou eenigen tijd na dit gevecht nog vijftien tot twintig lijken op 

 den steenigen bodem hebben vinden liggen. De geraamten van deze ligchamen werden 

 veertig jaren later zoowel door dien man , als door vele andere inwoners van het 

 vlek du Moule herkend. Destijds begon zich een omkleedsel van verbrijzelde schelpen 

 daarom te vormen — de kust is daarmede bedekt — dat men er echter nog gemak- 

 kelijk van los kon maken. Volgens dit verhaal zouden deze geraamten tot een zeer 

 nieuwen tijd behooren." 



Vergeten wij hierbij echter niet, hoezeer men nog voor korten tijd algemeen het 

 bestaan van fossiele menschen a priori voor onmogelijk hield, en, waar men daarvan 

 overblijfselen vond , dikwijls tot de onwaarschijnlijkste hypothesen zijn toevlugt nam , 

 om ze tot een jongeren tijd terug te brengen. Vergeten wij niet, dat men zelfs de 

 geraamten uit de grot van Aurignac heeft willen verklaren door eene bende valsche 

 munters, die, volgens de verhalen der oudere inwoners van die plaats, zich daar een 

 vijftigtal jaren vroeger zou hebben opgehouden. Is het waarschijnlijk , dat op een 

 zoo klein eiland als Guadeloupe in 1/10, toen het reeds sinds lang eene Europesche 



