T)E VOOEHISTOEISCHE MENSCH IN AMEEIKA. 253 



gelijken in vele opzigten op die van een versterkte stad. Zij worden 

 omgeven door een aarden wal , thans nog 22 voet breed en tot 5 voet 

 hoog , op bijna regelmatige afstanden van gemiddeld 82 voet door kunst- 

 matige heuvels, die men bastions genoemd heeft, versterkt. Deze wal 

 strekt zich uit over drie zijden van een parallellogram , waarvan de 

 rivier de vierde oostelijke zijde vormt. Het noordelijk deel van den 

 wal is 631 , het westelijk 1419, het zuidelijk 700 voet lang, de hoeken 

 zijn niet regt. Nabij den zuidwestelijken hoek vindt men twee voor- 

 uitspringende werken op dezelfde wijze als de hoofdmuur gevormd. 



Op verscheiden plaatsen bestonden de wallen uit harde , roodachtige 

 klei , vol holten , die door vuur verhard was en duidelijke sporen ver- 

 toonde van stroo of hooi , waarmede zij voor het bakken vermengd was. 

 Dit heeft aanleiding gegeven om te beweren , dat de wallen van bak- 

 steenen gebouwd waren ; dit is echter niet zoo ; die baksteenen hadden 

 ten minste geen rcgelmatigen vorm , en naar alle waarschijnlijkheid 

 waren de muren eerst na hunne voltooijing aan de werking van het 

 vuur blootgesteld geworden en zoo verhard. 



In de zoogenaamde bastions vindt pien soms geraamten in gehurkte 

 houding begraven en scherven van aardewerk. De zuidwestelijke hoek 

 van de door den wal omsloten ruimte wordt ingenomen door een vier- 

 kanten , afgeknotten heuvel , die zeer gelijkt op de Mexicaansche pyra- 

 miden. Eene soortgelijke ophooging , waaraan men nog sporen van trappen 

 waarneemt , bevindt zich in den noord- westelij ken hoek. 



De door den wal omsloten ruimte wordt verder voor een groot deel 

 ingenomen door cirkelvormige wallen , heuveltjes en uitgravingen , die 

 men voor overblijfsels van hutten houdt. In een dier heuveltjes vond 

 men voor eenige jaren een geraamte, gewikkeld in een soort van ge- 

 weven stof, waarvan de draden echter zoo verrot waren, dat men 

 uit de vezels niet kon bepalen, van welke plant zij vervaardigd waren. 



De laatste Indiaansche bewoners van den staat Wisconsin hadden 

 volstrekt geene overleveringen omtrent deze belangrijke werken. 



3. Graf heuvels. 



In het centrale gedeelte der Vereenigde Staten vindt men tallooze 

 oude grafheuvels ; men kan ze bij duizenden en tienduizenden tellen , 

 van G tot 80 voet hoog , gewoonlijk rond , soms ook eirond of peer- 

 vorraig. Gewoonlijk liggen zij buiten de omwallingen , dikwijls liggen 



