254 DE VOORHISTORISCHE MENSCH IN AMERIKA. 



zij afzonderlijk , dikwijls ook in groepen bij elkander. Zij bevatten 

 gewoonlijk slechts één enkel geraamte , meestal verbrand in urnen , 

 soms begraven in gehurkte houding. Men heeft er ook wel steenen 

 doodkisten in gevonden. Bij het lijk vindt men veelvuldig steenen 

 en koperen werktuigen , vooral sieraden , doch slechts zeer zelden wa- 

 penen. Sommige grootere grafheuvels bevatten de beenderen van een 

 aanzienlijk aantal individuen. 



De heer squier heeft ook een groot aantal zoogenaamde „beender- 

 putten " beschreven. Een daarvan , te Cambria in het graafschap 

 Niagara gelegen , bevatte de beenderen van verscheidene duizendtallen 

 van menschen , in een andere , te Clarence in het graafschap Erie , 

 vond men 400 geraamten. 



4. Ojferheuveh. 



Dezen naam geeft men aan eene soort van oude gedenkteekenen , die 

 men alleen in de Nieuwe Wereld vindt. Zij liggen bijua zonder uitzon- 

 dering binnen de omwallingen, bestaan geregeld uit afwisselende lagen 

 grind, aarde en zand en bedekken altijd een symmetrisch altaar van 

 gebakken klei of van steen , dat de sporen vertoont , dat er vroeger 

 gedurende langen tijd een vuur op gebrand heeft. Deze altaren zijn 

 rond , eivormig , vierkant of langwerpig vierkant , gewoonlijk hebben 

 zij van 5 tot 8 voet middellijn ; er zijn er echter ook van 2 en van 

 50 voet gevonden. Deze altaren liggen steeds op de hoogte van den 

 omringenden natuurlijken bodem ; eens vond men er een niet van klei, 

 maar van zand gevormd ; dit zand was op eene diepte van 2 of 3 duimen 

 ontkleurd , even alsof men er vette stojffen op gebrand had. Boven 

 het ontkleurde zand was eene tweede zandlaag gebragt en daarop be- 

 vond zich een plaveisel van steenen iets grooter dan kippeneijeren , 

 sterk gelijkende op de oude haardsteenen der Deensche Kjökken- 

 möddinger. 



Op sommige plaatsen vond men overblijfsels van hout op het altaar , 

 b. V. in een der 26 kunstmatige heuvels van „Mound city" aan de 

 rivier Scioto , waar verscheiden stukken hout van 5 tot 6 voet lang en 

 6 tot 8 duim dik , zoodanig op elkander gestapeld waren , dat squier en 

 DAvis het waarschijnlijk achten , dat het een brandstapel was , bestemd 

 om een lijk op te verbranden of om te offeren. In deze offerheuvels 

 vindt men allerlei voorwerpen van kunstvlijt , steenen en koperen werk- 



