256 HET NOORDERLICHT ALS WEERVOORSPELLER. 



reeds vroeg die opmerking moeten maken , want zij heeft mij gediend 

 bij de eerste zamenkomst der British association te Edinburg , den 8sten 

 September 1834. Wij hadden meer dan veertien dagen zeer schoon weder 

 gehad , toen , op Zaturdag den 6den dier maand , zich een noorderlicht 

 vertoonde , dat grooter en schitterender was dan ik het ooit gezien heb. 

 Den volgenden dag was het weder nog zeer fraai en professor sedgewick 

 sprak , toen hij met mij bij doctor alison het ontbijt gebruikte , met 

 groote levendigheid over het prachtig schouwspel , dat de geleerden van 

 Edinburg bereid hadden om hunne gasten uit het zuiden waardiglijk te 

 ontvangen. Ik waagde hem toen de keerzijde van den penning te 

 toonen , door tot hem te zeggen , dat de vergadering met een storm 

 zoude geopend worden. Hij was daarover zeer verwonderd en wees op 

 de helderheid des hemels , die toen geheel onbewolkt was ; maar ik 

 voerde daartegen mijne redenen aan en voegde er bij , dat de storm niet 

 vóór het midden van den volgenden dag zoude beginnen. Den volgen- 

 den ochtend was het echter nog altijd overheerlijk weder. Maar weldra, 

 iets na elf uren , betrok de lucht in het oosten ; een zwarte , lage en 

 dreigende wolk , die uit het noord-oosten kwam , verhief zich allengs ; 

 ten twaalf ure , toen de vergadering zamenkwam , begon het te regenen 

 en bijna dadelijk met zulk eene hevigheid als ik zelden gezien heb. 

 De storm duurde tot aan Woensdag den lOden September te 1 uur; 

 toen keerde het schoone weder terug. 



„Sedert dien tijd is het mij dikwijls gebeurd dezelfde voorspelling te 

 doen , altijd met gelijke uitkomst ; en verscheidene mijner vrienden , 

 aan wie ik haar had medegedeeld , hebben altijd waargenomen , dat het 

 eerste groote noorderlicht , dat in den herfst verschijnt , na langdurig 

 goed weder , gevolgd wordt door een storm , die twee dagen later, tusschen 

 12 en 2 uren begint. Eens heeft deze voorspelling den tarweoogst van 

 een mijner vrienden in het graafschap Damfries gered. Op een dag na 

 een fraai noorderlicht was zijn pachter voornemens, omdat het weder 

 zeer schoon was , het koren nog op het veld te laten liggen en de 

 arbeiders voor andere werkzaamheden te gebruiken. ■ Op mijne bepaalde 

 verzekering , dat er slecht weder in aantogt was , beval zijn meester 

 hem het koren in schoven te zetten en deze te bedekken. De pachter 

 was daar zeer verwonderd over , maar nog meer toen werkelijk den 

 volgenden dag , omstreeks 1 2 uur , een hevige storm losbarstte , die drie 

 dagen aanhield." Hg. 



