VAN DEN TEGENWOOEDIGEN TIJD. 263 



het monopolie buiten alle verhouding hoog opgeschroefde prijzen van 

 het gewone buskruid kunnen alleen eene reden zijn , dat deze veel 

 mindere soorten in de nijverheid gebruikt worden. Zoo wordt het door 

 de gebroeders fehleisen uitgevonden haloxylin bij den aanleg van 

 spoorwegen in Oostenrijk veel gebruikt. Dit bestaat uit eene vermen- 

 ging van 75 deelen salpeter , 3 — 5 deelen houtskool en 9 deelen zaagsel , 

 waarbij men misschien met het oog op het patent nog een deel rood 

 bloedloogzout voegt. Yolgens andere opgaven zoude het uit 78 proc. 

 salpeter en 22 proc. houtskool bestaan. Het bevat dus geen zwavel, 

 In de vrije lucht verbrandt het als bengaalsch vuur. Dus ook hier 

 hebben wij met een dusgenaarad veiligheids-buskruid te doen. 



Men heeft in den laatsten tijd ook vele proeven gedaan om het 

 bewaren en vervoeren van het gewone buskruid minder gevaarlijk te 

 doen zijn. Piobert in Frankrijk , fadeiff in Petersburg stelden hiertoe 

 voor, om het met graphiet te vermengen, overste ryley deed dit in 

 Engeland met fijn zand en gale met tot poeder gebragt glas. Het spreekt 

 van zelf, dat de vermenging met deze onbrandbare zelfstandigheden de 

 snelheid der ontbranding werkelijk nioet verminderen. Het voorstel van 

 gale verwekte eene algemeene belangstelling bij het Engelsche volk , zoo- 

 dat zelfs Mr. punch eene geestig satirieke prent in het tijdschrift van dien 

 naam publiceerde. Men stelle zich den lord mayor en aldermen voor 

 aan eene tafel gezeten , op deze een vat buskruid , en daarnaast Mr. 

 gale met een roodgloeijende pook , verlof vragende om eene proef te 

 doen. Zulke proef , maar op grootere schaal , heeft men dan ook wer- 

 kelijk gedaan. Honderd centenaars mijn-buskruid , met ongeveer het 

 twee a drievoudige gewigt glaspoeder vermengd , werden in een 3Iar- 

 tello-toren (bevestigde toren) bij Hastings geplaatst. De poging om 

 deze massa door elektrische vonken te doen ontploffen mislukte , en 

 toen legde men onder de buskruidvaten een groot vuur aan. Het 

 resultaat was , dat het buskruid even als een hoop stroo opbrandde en 

 geen steen van den toren verwrikte. Men was ten laatste genoodzaakt 

 een raam in den toren stuk te slaan om den rook een beteren aftogt 

 te bezorgen ; en de op eenen eerbiedigen afstand verzamelde toeschou- 

 wers konden toen , naderbij komende , in de onmiddellijke nabijheid het 

 schouwspel van eenen buskruidbrand bewonderen. 



Toen men het buskruid van een teruggehouden vaatje door ziften van 

 het glaspoeder scheidde , ontploften de op de zeef teruggebleven korrels 

 met de gewone kracht. 



