DE VOOEHISTOKISCHE MENSCH IN AMEillKA. 293 



De heer lapham geeft cenige zeer vernuftige gronden op , die hem 

 doen denken , dat de bosschcn van Wisconsin vreleer veel minder over- 

 vloedig waren dan thans. Yoorcerst zijn de groote boomen aldaar 

 waarschijnlijk niet veel ouder dan 500 jaren ; groote oppervlakten zijn 

 daarenboven met jonge boomen bedekt en men vindt op die plaatsen 

 volstrekt geen sporen van vroegeren plantengroei. Elk jaar waaijen 

 vele boomen om door hevige stormwinden. De heer lapham heeft een 

 kaart gemaakt van de verwoestingen aldus in zijn district aangerigt; 

 deze zijn zeer merkwaardig, ten eerste daar de boomen, eene kleine 

 hoeveelheid aarde tusschen hun wortels bewarende , eerst doorgaan met 

 groeijen , ten tweede omdat , wanneer de boomen zelve eindelijk dood 

 en verrot zijn , de aldus aan den grond ontrukte aarde kleine heuveltjes 

 vormt , die onkundigen dikwijls voor Indiaansche graven houden. De 

 kleine hoeveelheid nu van die heuveltjes doet denken , dat de bosschcn 

 van Wisconsin tot geen zeer groote oudheid opklimmen. 



Er zijn echter nog betere bewijzen voor eenen voormaligen landbouAV. 

 Op vele plaatsen is de grond bedekt met kleine , tepelvormige verhe- 

 venheden , bekend onder den naam van maïs-hoogten. Zij liggen zon- 

 der eenige orde hoegenaamd met de grootst mogelijke onregelmatigheid 

 op den grond verspreid. De tegenwoordige gewoonte der Indianen doet 

 vermoeden , dat die verhevenheden hun naam van mais-hoogten teregt 

 dragen, daar deze elk jaar maïs planten op dezelfde plaats, waardoor 

 eindelijk een heuveltje ontstaat ^). 



De heer lapuam heeft sporen gevonden van een nog ouderen en meer 

 geregelden landbouw , namelijk lage , evemvijdige akkers , even alsof er 

 koren op rijen gezaaid geweest was. Zij zijn gemiddeld 4 voet breed, 

 want men telt er 25 op eene ruimte van 100 voet; de diepte van het 

 voetpad, dat ze scheidt, is ongeveer 6 duim. Deze „oude tuinen", 

 zoo heeft men ze genoemd, wijzen op een oud landbouwstelsel , vol- 

 maakter dan het tegenwoordige , want de hedendaagsche Indianen schij- 

 nen de denkbeelden van smaak en orde te missen , die noodig zijn om 

 hen in staat te stellen de voorwerpen in opeenvolgende rijen te scliik- 



') Evenzoo zien wij b. v. in onze provincie Drenthe, dat de zoogenaamde esschen 

 (bouwlanden, die do dorpen omringen), schoon zij ooispronkelijk in do heide zijn 

 aangelegd , zich door de eeuwenlange bebouwing soms cenige voeten boven het 

 omliggende veld verheffen. 



