DE VOOKHISIOmSCHE MENSCH IN AMEKIKA. 295 



eene nog aanmerkelijker reeks eeuwen aanduidt , die gevolgd moeten 



zijn op het lange tijdvak , dat noodig was om den verlaten mijnput 



langzamerhand te vullen met aarde en plantenafval tot eene dikte van 



25 voet. 



In eene redevoering, gehouden in de Historische Vereeniging van 



Ohio , heeft wijlen de president haerisson verscheidene hoogst belang- 

 rijke opmerkingen hierover gemaakt , die door sqtjiee en davis worden 

 aangehaald. „De gang ," zegt hij , „dien de natuur volgt om het bosch, 

 als het eenmaal ontgonnen is , weder in zijn oorspronkelijken staat 

 terug te brengen , is uiterst langzaam. De rijke gronden van het wes- 

 ten worden wel is waar spoedig weder met boomen bezet , maar het 

 nieuwe bosch ziet er geheel anders uit dan het oude en dit verschil 

 blijft lang bestaan. In vele gedeelten van Ohio en op de hoeve, waar 

 ik zelf woon, heeft men ontginningen tot stand gebragt , ten tijde 

 dat het land pas gekoloniseerd werd ; later zijn die ontginningen ver- 

 laten en heeft men er de boomen weder op laten groeijcn. Eenige 

 dier nieuwe bosschcn zijn nu meer dan 50 jaar oud en gelijken zoo 

 weinig op het oude bosch , waaraan zij onmiddellijk grenzen , dat 

 ieder denkend mensch , als hij dit ziet, tot het besluit moet komen, 

 dat er wel 10 maal 50 jaren noodig zullen zijn, voor zij er geheel 

 mede overeenkomen. Wij vinden in de bosschen , die de oude 

 kunstwerken bedekken , geheel dezelfde verscheidenheid van boom- 

 soorten, die onze oorspronkelijke bosschen zoo onvergelijkelijk schoon 

 maakt. Maar als de grond ontgonnen geweest is en daarna weder 

 aan de natuur wordt overgelaten, is het bosch daarentegen bijna een- 

 vormig en bestaat dikwijls slechts uit één , twee of ten hoogste drie 

 boomsoorten. Als de grond bebouwd is geweest , groeit de gele Johan- 

 nesbroodboom er in zeer groote hoeveelheid op; zoo niet, dan zijn de 



zwarte en witte notenboom de voornaamste boomsoorten. 



Hoe ontzettend oud moeten dus de werken zijn , waarvan men zoo 

 dikwijls gesproken heeft , en die bedekt worden door bosschen , die 

 minstens tweemalen vernieuwd zijn geworden , sedert zij verlaten 

 werden." 



Sir j. LUBBOCK vindt een ander bewijs van hooge oudheid in de 

 reeds beschreven „tuinen." Dit stelsel van landbouw is langen tijd 

 voorafgegaan aan de onregelmatig verspreide maïs-hoogten , en echter 

 zijn volgens den heer lapham die „tuinen" veel jonger, dan de 



