DE VIEBHAN-DIQE ZOOGDIEREN. 311 



of kraakbeenigen koker , de wervelkolom , die den grondslag uitmaakt 

 van het inwendig skelet , dat bestaat uit een grooter of kleiner aantal 

 beenderen , waaraan de spieren zijn vastgehecht. 



Er is een merkwaardig vischje , de Am2)hioxus lanceolatus , dat elk 

 spoor van een wervelkolom en dus ook een inwendig skelet mist. Ter 

 plaatse , waar bij de andere dieren dezer groep de reeks van wervelligchamen 

 wordt aangetroffen , vindt men hier een ruggestreng , een cJiorda dorsalïs , 

 die uit cellen is zamengesteld. Deze is besloten in een vliezige scheede, 

 die op haar beurt door een tweede scheede omgeven is , welke zich boven- 

 Avaarts uitbreidt en dus een kanaal voor het ruggemerg vormt. Een 

 schedeldoos ontbreekt , evenals de hersenen ; het ruggemerg loopt aan 

 beide uiteinden spits toe. De AmpMoxus lanceolatus , die in verschil- 

 lende zeeën van Europa en het menigvuldigst in de Middellandschc zee 

 voorkomt , werd het eerst beschreven door pallas ; deze noemde dit dier 

 Limax lanceolatus en bragt het — de naam duidt het reeds aan — 

 tot de weekdieren. Dit kan ons niet verwonderen ; verschillende organen 

 toch , die wij gewoon zijn bij de andere ruggemergdieren aan te treffen , 

 ontbreken bij dit dier , terwijl andere deelen, hoewel aanwezig, zich in zeer 

 rudimentairen toestand bevinden. Bovendien komt het maaksel van den 

 Amphioxus in sommige opzigten overeen met dat van dieren , die tot 

 een ander type behooren , namelijk met dat der wormen en der slakken , 

 zoodat het tot zekere hoogte een overgang vormt tusschen verschillende 

 hoofdafdeelingen van het dierenrijk , die overigens scherp van elkander 

 onderscheiden zijn. 



De reden waarom men , niettegenstaande al het genoemde , toch den 

 Amphioxus tot de visschen gebragt heeft, en zelfs den naam van ge- 

 wervelde dieren liever heeft laten varen dan met pallas het diertje 

 tot de weekdieren te brengen , is daarin gelegen , dat de ontwikkelings- 

 of liever de wordings-geschiedenis van de hooger georganiseerde rugge- 

 mergdieren geleerd heeft , dat hetgeen voor den Amphioxus een blij- 

 vende , voor de anderen een voorbijgaande toestand is. De vroegere 

 meening , dat in het ei reeds een volkomen dier met al zijn organen , 

 hoewel dan in mikroskopisch-kleinen toestand , aanwezig zou zijn , is 

 volkomen weerlegd. Het eerste waarneembare beginsel van elk dier is 

 een cel , een blaasje , dat uit protoplasma en een kern bestaat. Door 

 herhaalde deeliug van den inhoud , die gewoonlijk doijcr genoemd wordt, 

 ontstaat uit deze eerste cel een zeker aantal nieuwe cellen , die 



