DE VIERHANDIGE ZOOGDIEREN. 317 



lange keten vormen , waarvan de voorste aap zich aan de takken van 

 een boom aan den oever moet vasthouden ; door vereenigdc kracht 

 zou de keten dan in een slingerende beweging gebragt worden , 

 totdat de aap aan het andere uiteinde der keten een boom aan den 

 tegenoverliggenden oever zou kunnen grijpen en zich daaraan vasthouden. 

 Over deze aldus verkregen brug laat tjlloa de jongen en zwakken den 

 overkant bereiken ; vervolgeus wordt de eerste aap en de geheele keten 

 door een flinke slingering over den stroom geholpen. De prins von 

 WIED , een zeer naauwgezet waarnemer , heeft dit verhaal bij zijn regten 

 naam genoemd , n.1. een aardig vertelseltje , en het moet ons verwon- 

 deren , dat wij het nog tegenwoordig met alle geuren en kleuren in 

 sommige boeken vinden opgeteekend. 



Een Engelsch scheep skapitein , die eenigen tijd een slingeraap bezat, 

 welke in Eritsch-Guinea gevangen was en wel een wijfje — dat hij den 

 naam van Sally (Saartje) gegeven had — schildert ons het gedrag van 

 dien aap als volgt : ,/Sally is een zeer zachtmoedig dier. Maar twee - 

 maal heeft zij gebeten , en eenmaal daarvan om zich tegen een vijand te 

 verdedigen. Op de werf te Antiqua was zij los gekomen en werd zij 

 door de lieden erg vervolgd ; men zou haar gemakkelijk gevangen hebben , 

 wanneer de arbeiders niet bang voor haar geweest waren. Haar meester 

 greep haar om te toonen , dat het dier niet te vreezen was , maar werd 

 door een tamelijk sterken beet in den duim beloond. Zeker zou Sally dit 

 niet gedaan hebben , wanneer zij niet door schrik bevangen was en daar- 

 door niet wist , wat zij deed. Over het algemeen is zij zoo goedaardig , 

 dat zij zich nooit tegen eenige straf verzet , maar zich altijd uit de 

 voeten maakt. Boosheid schijnt volstrekt niet in haar natuur te liggen , 

 want zij vergeet zeer spoedig beleedigingen en koestert geen wrok tegen 

 den straffenden meester. Aan boord van het schip werd zij niet aan 

 banden gelegd , maar mogt zij vrij rond loopen ; zij vloog langs het 

 touwwerk en danste wanneer zij goed gemutst was zoo lustig en vlug 

 op de koord , dat de toeschouwers naauwelijks de armen en beenen van 

 den staart konden onderscheiden. Gewoonlijk werd zij tegen zonsonder- 

 gang het levendigst." 



„In tegenstelling met vele harcr natuurgenooten , die overbeterlijke 

 dieven zijn , en die heel bedaard met de punt van hun staart zaken 

 stelen , w^aarop zij schijnbaar hun aandacht volstrekt niet gevestigd 

 hebben , was Sally zeer eerlijk ; zij heeft nooit iets weggenomen dan 



