DE VIERHANDIGE ZOOGDIEREN. 323 



Ook enkele soorten van het geslaclit Ateles en Lagothrix hebben een 

 groeten gelaatshoek , die somtijds 60" overtreft. 



Omtrent de tandformule hebben wij reeds opgemerkt , dat deze bij 

 de apen der oude wereld volkomen overeenkomt met die van den 

 mensch , terwijl de apen der nieuwe wereld 4 kiezen meer hebben, l^aar- 

 mate de kaken meer vooruitsteken , staan de snij tanden in een meer 

 schuinsche rigting ; de hoektanden der apen zijn altijd grooter en meer 

 kegelvormig van gedaante dan bij den mensch , terwijl zij in de bo- 

 venkaak van de snij tanden gescheiden zijn door een kleine tusschen- 

 ruimte , waarin de hoektanden van de onderkaak plaats vinden , wan- 

 neer de mond gesloten is ; de kiezen leveren weinig punten van 

 verschil op. Evenals bij den mensch, staan ook bij den aap de oogen 

 voor in het hoofd , waardoor het stereoskopisch zien mogelijk gemaakt 

 wordt. Een oorschelp van dezelfde vreemde gedaante als bij den 

 mensch wordt bij de hoogst ontwikkelde apen teruggevonden. Slechts 

 weinige apen mogen zich echter verheugen in een flink ontwikkelden 

 neus , in den regel is deze plat en weinig vooruitstekende ; alleen de 

 Semnopithecus nasicus kan in dat opzigt met de best bedeelden onder 

 de menschenkinderen wedijveren. De sleutelbeenderen , die uitsluitend 

 gevonden woi'den bij die dieren , welke hun voorste ledematen nog tot 

 andere doeleinden gebruiken dan tot loopen , zijn bij de apen sterk 

 ontwikkeld. Het borstbeen is breed , maar bestaat evenals bij alle 

 andere zoogdieren , behalve den mensch in geheel ontwikkelden toe- 

 stand, uit verscheiden beenstukken. Het aantal ribben van den Orang- 

 oetan is 12 paar, en stemt dus overeen met dat van den mensch 

 (zoowel van den man als van de vrouw) ; de Gorilla en Chimpanzee 

 hebben echter één paar ribben meer. 



Betrekkelijk grooter bij den mensch dan bij de apen en alle andere 

 dieren zijn de heupbeendercn , wat in verband staat met den opgerigten 

 stand van het ligchaam. De betrekkelijk geringe oppervlakte voor de in- 

 planting van spieren , welke deze beenderen bij de apen bezitten , 

 wijst er ons reeds op , dat deze dieren slechts moeijelijk op hun ach- 

 terste ledematen alleen kunnen loopen. 



De anthropomorphen hebben geen staart ; deze is bij hen , evenals 

 bij den mensch , slechts in rudimentairen toestand aanwezig ; de 

 wervels , die op het heiligbeen volgen , zijn niet tot ontwikkeling 

 gekomen , en het zoogenaamde koekocksbeen is naar binnen in plaats 



21* 



