326 DE VIEIinANDIGB ZOOGDIEREN. 



dü moeder redde het eene jong door het naar een ver afgelegen boom 

 te brengen, het andere jong zocht zich door de vlugt te redden, 

 maar werd daarin verhinderd. In groote vs^oede vloog de moeder er 

 heen, nam haar kind op den arm en liep op de jagers toe. Deze 

 legden het geweer op haar aan ; de apin wierp hun een smeeken- 

 den blik toe en hief den arm op , als wilde zij het doodende lood 

 afwenden , maar de kogel drong haar in het hart , zij stierf en het 

 jong viel in de magt van zijn vijanden. Met lang echter overleefde het 

 de moeder. — Toen ik dit verhaal gelezen had , kwam het mij minder 

 onwaarschijnlijk voor wat du chailltj vertelt: „Het is een aardig 

 gezigt zulk een moeder met haar jongen te zien spelen ; ik heb ze 

 dikwijls in het bosch bespied, en hoe begeerig ik ook was om Gorilla's 

 meester te worden , kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen 

 zulk een lief toonecl zoo bloedig te verstoren." 



Kog veel andere verhalen , die de hooge ontwikkeling van dit dier 

 zouden bewijzen, zijn er omtrent den Gorilla in omloop ; men verhaalt , 

 dat hij dikwijls alleen pp zijn achterste ledematen loopt en een knods 

 ter zijner verdediging gebruikt, dat hij, evenals de jagers, de tanden 

 uit het skelet van den olifant breekt en deze langen tijd als wapen 

 bij zich draagt, dat hij in de takken een hut bouwt, ja zelfs dat hij 

 zijn dooden begraaft ; maar deze verhalen zijn niet genoegzaam te ver- 

 trouwen. Eerst wanneer men er in slaagde jonge Gorilla's levend naar 

 Europa over te brengen of zelfs in hun vaderland in gevangen staat 

 te doen leven , zou men met voldoende zekerheid kunnen oordeelen 

 over de psychische vermogens dezer dieren. 



Beter bekend zijn wij met de levenswijze van den Orang-oetan. — 

 Het moet ons verwonderen , dat men den naam van dit dier bij ver- 

 schillende schrijvers verschillend gespeld vindt , nu eens staat er oetan 

 (zonder g) dan weder oetang (dus met een g als eindletter). Yanwaar 

 dit verschil ? Omtrent de beteekcnis van het woord is men het eens , 

 want steeds vindt men Orang-oetan of Orang-oetang , dat wil zeggen : 

 boschmensch. — Een ongenoemd schrijver in het tijdschrift Onze Tijd, 

 die onlangs een opstel leverde naar aanleiding van de onderzoekingen 

 van WALLACE omtrent deze aapsoort , maakte de opmerking , dat cabl 

 VOGT bij zijn bekende lezingen een afbeelding van den genoemden aap 

 had opgehangen , waarboven alleen het woord Orang geschreven stond , 

 en trekt daaruit het gevolg, dat vogt zou meenen , dat deze aapsoort 



