DE VIERHANDIGE ZOOGDIEREN. 



327 



of reeds nu of althans weldra aanspraak zou mogen maken op den naam 

 van mensch. 



Volgens mijne meening moet in dit geval meer aan eene minder juiste 

 verkorting of vergissing gedacht worden , dan aan het opzet van vogt 

 om cenigen zijner hoorders ergernis te geven. Dezelfde schrijver keurt 

 de spelling oetang (met een g) geheel af , daar de letterlijke vertaling 

 dan zou zijn : een mensch , die diep in de schuld zit , terwijl Orang- 

 oetan boschmensch beteekent. Ik durf voor de juistheid van deze be- 

 wering niet instaan ; bij eenige dierkundigen van naam vond ik oetang ; 

 prof. VETH daarentegen schrijft in het tijdschrift van Neêrlandsch-Indië 

 Orang-oetan , en daaraan willen wij ons houden. 



De schedel van een jongen Orang-oetan gelijkt zeer veel op dien van 

 een jeugdig mensch ; de hersenholte houdt echter spoedig op met groeijen , 

 en aan de bovenvlakte ontwikkelen zich sterke beenige kammen , waar- 

 door aan de spieren van de onderkaak veel inplantingsruimte wordt 

 aangeboden ; de kaken groeijen nu nog voort , zoodat het gezigt hoc 

 langer hoe meer vooruitsteekt en de gelaatshoek allengs vermindert. 

 Ook boven de oogen verschijnen dikwijls kamvormige aanhangsels , zoo- 

 dat in één woord een volwassen Orang-oetan zóó weinig op het jonge 

 dier gelijkt , dat men beide langen tijd voor verschillende soorten ge- 

 houden heeft. 



De Orang-oetan is niet zoo groot en ook niet zoo krachtig gebouwd 

 als de Gorilla; het mannetje wordt niet langer dan 4 voet en het wijfje 

 zelden meer dan 3| voet ; zijn armen , zijn handen en zijn vingers zijn 

 echter in verhouding langer ; de neus is zeer plat , de lippen zijn dik , 

 de oogen en ooren zijn klein ; aan de keel bevindt zich een grootc 

 zak , dien het dier kan opblazen. De rug en de borst zijn weinig behaard , 

 aan de zijden van het ligchaam vindt men echter vele en lange haren ; 

 het aangezigt , dat overigens naakt is , draagt een knevel en ringbaard. 

 De kleur van het haar is gewoonlijk rosachtig , zelden bruin ; op den rug en 

 op de borst is het een weinig donkerder , terwijl daarentegen de baard 

 lichter van kleur is ; de naakte deelen bezitten een blaauwe of grijze 

 tint. De naam van boschmensch , dien dit dier draagt , doet ons reeds zien , 

 waarvoor hij door de inboorlingen wordt gehouden ; zijn wetenschappe- 

 lijke naam van satyrus verklaart dit nog nader. Wat men ouder Sa- 

 tyrs verstaat mag ik toch bekend veronderstellen. — Door de latere 

 nasporingen , zegt brehm , is het meer en meer gebleken , dat de Orang- 



