DE HIMALAYA EN ZIJNE NATCURVOORTBEENGSELEN. 357 



De Bamhusa Tidda groeit met zulk eene snelheid , dat zij in 30 dagen 

 een stengel van 25 el lengte bij 35 — 40 centimeters breedte vormt. 

 Bij dezen bamboe kan men met regt beweren , dat men het gras ziet 

 groeijen. Zijn jonge stengels zijn ter lengte van 75 — 80 centim. een 

 uitmuntende spijs , en een enkele spruit levert gekookt zooveel als een 

 goede bos aspergies. De Bamhusa glauca bereikt , evenals de vorige , 

 verbazende afmetingen ; stengels van 35 — 40 el zijn geen zeldzaam- 

 heid. Eeiden zijn zonder doorns en vrorden veel voor den huisbouw 

 gebezigd. De Bamlusa arundinacea onderscheidt zich door zijne talrijke 

 stengels , die uit den zelfden wortel oprijzen ; een enkele wortel dezer 

 soort brengt meer dan 100 stengels voort, die kaarsregt nevens elkaar 

 zonder tusschenruimten opgroeijen. Op 10 el boven den grond spreiden 

 deze stengels zich in een cirkel uit en vormen eene kolossale x^luim , 

 die op een dikke gecanneleerde zuil schijnt te rusten. De droogste 

 terreinen zijn bedekt door de Bamhusa stricta , eene der soorten , die 

 in zeer verschillende klimaten willen groeijen ; men vindt haar op de 

 hellingen van den Himalaya tot op 2000 el hoogte in volkomen ont- 

 wikkelden toestand. De Bamhusa glauca is de laagste der bamboesoor- 

 ten en vormt een ondoordringbaar kreupelbosch van 3 — 4 voet hoogte. 



Van de Palmen verdient de sierlijke Areca-palm [A. Catechu) het 

 eerst te worden genoemd. Zijn regte , slanke , regelmatig geringde 

 stam wordt tot 20 el hoog en draagt een kroon van breede , buig- 

 zame , prachtig groene bladen. Yele soorten van Chamaerops bereiken 

 eene gelijke hoogte ; de PJioenix sylvestris , een soort van dadelpalm , 

 groeit in digte groepen. Niet zelden ziet men een dezer palmen van 

 8 — 10 el hoog, op wiens top een Urostigma religiosum of heilige 

 vijgenboom groeit , waarvan de uit den stam naar beneden groeijende 

 wortels den palmboom geheel hebben omsloten. Op het eerste gezigt 

 zou men meenen , dat de palm na den vijgenboom gekomen was en in 

 een holte van den heiligen boom groeide ; altijd echter is het omgekeerde 

 het geval. De Sagoepalm groeit op de moerassigste plaatsen. Merk- 

 waardig is deze groeiplaats voorwaar , als men bedenkt , dat de sagoe 

 het eenige genees- en voorbehoedmiddel is tegen de dyssenterie, die in 

 deze moerassen zoo spoedig wordt opgewekt. 



Al deze boomcn worden omslingerd door een onnoemelijk aantal 

 klimplanten , waaronder reusachtige Cissus-soorten , wier vruchten aan 

 vele soorten van duiven een overvloedig voedsel leveren. Een andere 



