364 DE HIMALAYA EN ZIJNE NATÜÜKVOOETHRENGSELEX. 



koriander , zoete pataten , maniok , ricinus en aardnoten binnen te halen. 



Ook het suikerriet gedijt in deze streken zeer goed ; eene aanplanting 

 duurt twee jaren en geeft twee of drie oogsten. Op de laagste gron- 

 den , die te vochtig zijn voor andere cultuur , worden zonder tusschen- 

 poozen verschillende Aroïdeeën geteeld, wier bladen en wortels een 

 voedzaam meel leveren. 



De temperatuur van deze streek houdt ongeveer het midden tusschen 

 noordelijk Algerië en zuidelijk Frankrijk ; in de eerste helft van Junij 

 rijst de thermometer dikwijls tot 34° C. ; maar juist in dien tijd waait 

 eiken avond een koele bergwind , die de nachten en morgens verkwik- 

 kend maakt ; het troostvolle gezigt van de besneeuwde toppen van den 

 Himalaya en de zekerheid , dat men slechts vijf of zes uren heeft af 

 te leggen om in een koele streek te komen , geven kracht om de 

 buitengewone warmte van weinige weken geduldig te dragen. 



Gaat men regt door de Dhoens en verwijdert men zich zoo van de 

 Indische vlakten , dan komt men aan eene streek bedekt met afgeronde 

 steenblokken van allerlei grootte en geteisterd door de bergstroomen , 

 die in den regentijd van den Himalaya neerdalen en telkens van bed- 

 ding veranderen. Hier is men op 2500 voet hoogte boven de zee ; 

 op sommige plaatsen hebben de stroomen in deze opeenstapeling van 

 rotsbrokken beddingen gegraven van vele honderde voeten diepte , wier 

 wanden tot honderd evenwijdige en zeer regelmatig gevormde lagen 

 van opeenvolgende bezinkingen vertoonen. Onderaan bestaat elke laag 

 uit de grootste keijen ; daarop volgen kleinere steenen en eindelijk grof 

 gruis , dat het geëffende bovengedeelte der lagen vormt. Al deze groote 

 en kleine steenen zijn door ijzerhoudende , met magnesia en kalk ver- 

 mengde klei hecht aaneengepleisterd tot eene breccie of poddingsteen , 

 die hard genoeg is om voor bouwstecnen te dienen. Deze lagen , hoe 

 diep zij ook zigtbaar zijn , wijken niet van de horizontale rigting af; 

 zij zijn zeer oud en gelijken niet op de hedendaagsche vormingen , 

 door de bergstroomen van den Himalaya te weeg gebragt. Welligt 

 mag men veronderstellen , dat in een lang verleden tijdperk de Dhoens 

 den bodem vormden van een uitgestrekt meer , dat den voet der bergen 

 bespeelde en in hetwelk de regelmatige lagen zijn bezonken. 



Menigmaal ziet men ook dergelijke horizontale lagen op de toppen 

 der bergen , die zich 3 en 4000 el boven de zee verheffen en wier 

 onderste gneislagen eene helling van 45' naar het noordoosten hebben. 



