DE HIMALAYA EN ZIJNE NATUUETOORTBRENGSELEN. 365 



Deze merkwaardige bergen zijn geologisch nog zeer weinig onderzocht. 

 Slechts hier en daar hebben de onderzoekingen van enkele liefhebbers 

 bewezen, welk een rijke schat voor de wetenschap daar nog kan ver- 

 borgen liggen. Aan een dier onderzoekers heeft men de ontdekking 

 te danken van de fossiele overblijfselen van het Sivatherium , het 

 grootste der voorwereldlijke viervoetige dieren. De ontzaggelijke kop 

 van dit dier rustte op een langen hals als van een kameel en was 

 gewapend met de stoottanden en den snuit van den olifant en de horens 

 van den buffel en den rhinoceros. 



De plantengroei van deze streek is natuurlijk zeer schraal ; men vindt 

 er slechts Agaves, Cactussen , Euphorbiaceeën , lage palmboomenen kleine 

 stekelige bamboes. De stengels dezer laatsten zijn zeer sterk , zonder 

 holte, veerkrachtig, regt, 3 — 4 el lang en 3 — 6 cent. dik; de 

 boosdoeners maken daarvan de latties (met ijzer beslagen stokken) , 

 waarmede zij ten verderve des reizigers zoo handig weten om te gaan. 



Thans zijn wij aan den voet van den Himalaya, die zich als een 

 steile , overal even hooge wal tot op 2000 el boven de vlakte ver- 

 heft. De hellingen , begroeid met een digt bosch van Bamhusa 

 stneta, hebben een eentoonige lichtbruine kleur. De toppen zijn be- 

 kleed met een donkeren plantengroei , dien men van verre voor kreupel- 

 hout aanziet , doch die uit reusachtige pijnboomen en ceders bestaat , 

 waartusschen men hier en daar eenige witte stippen ziet , de woningen 

 van een Engelsche militaire post. 



Aanvankelijk schijnt die reusachtige bergrug ontoegankelijk, doch 

 weldra ziet de reiziger voor zich een smal , maar regelmatig hellend en 

 gemakkelijk begaanbaar pad , welks tallooze kronkelingen den berg 

 omringen , aan de eene zijde door peillooze afgronden , aan de andere 

 door steile , overhangende rotsen begrensd. 



De Himalaya bestaat meerendeels uit lagen van graniet, gneis en 

 leisteen , in alle rigtingen met talrijke kwartsaderen doorsneden. Zelden 

 ligt het graniet in groote massa's bloot en meestal komt het gneis het 

 meest te voorschijn ; nieuwere lagen vindt men slechts hier en daar ; 

 eerst als men de grootste bergketens is overgetrokken en naar de hoog- 

 landen van Tartarije en Tibet afdaalt , vindt men regelmatige lagen 

 van kalk- en zandsteen. 



Deze bergen schijnen ontstaan te zijn door een trapsgewijze en ge- 

 lijkmatige opheffing , wier helling altijd gcrigt is naar de buitenzijde 



