BE niMALAYA EX ZIJNE >'ATU[JU\'l)OHTBilEN(iyELKX. 3()9 



en weer te wiegelen , hebben niets verschrikkelijks meer voor hem. 

 Zoodra de dragers echter bemerken dat zij een habitué voor zich heb- 

 ben , herhalen zij de aardigheid niet meer. 



Gij hoort boven u een melodieus gezang , een soort van Tyrolienne 

 met acht of negen telkens terugkeerende maten , en opziende bemerkt 

 gij een troepje van vijf of zes jonge vrouwen , die van de bron naar 

 het dorp terugkeeren. Zij loopen achter elkaar en elke draagt op het 

 hoofd drie koperen kannen , de bovenste het kleinst , als een sierlijke 

 in de zon blinkende pyramide. Met een heldere stem en op afgematten, 

 weemoedigen , doch welluidenden toon , zingen zij in drie telkens zachter 

 wordende octaven: ,;Zie de bruid komt, jong en blinkend als het water 

 der bron, welriekend als de heilige lotusbloem." Deze vrouwen hebben 

 schoone gelaatstrekken, groote bruine of grijze oogen , een soms wel wat 

 scherp , maar altijd sierlijk geteckenden arendsneus , fijne lippen , fraaije 

 tanden , en een ovaalrond gelaat , waarop die vrije vrolijkheid ligt , die 

 men bij de bewoners der vlakte niet vindt ; de gelaatskleur is niet 

 bruiner dan van vele Spaansche vrouwen ; de voeten zijn klein en 

 behangen met gouden ringen , die de afgemeten treden kletterend be- 

 geleiden. Men zegt , dat het karakter dezer vrouwen even gunstig is 

 als haar uiterlijk. Als zij uitgaan dragen zij gouden sieraden aan de 

 neusvleugels, ooren , hals, armen en beenen. Zelfs de teenen zijn be- 

 dekt met digte rijen van gouden ringen. Dit vertoon van rijkdom spreekt 

 van welvaart , verkregen door een oogenschijnlijk ruwen en ondankbaren 

 arbeid en pleit voor de groote veiligheid , die onder deze bergbewoners 

 heerscht. Hun eerlijkheid is spreekwoordelijk en vormt een scherpe 

 tegenstelling met de schurkerij van de bewoners der vlakte. Tn do 

 vlakten van Iliudostan hebben de roovers het bij voorkeur op de vrouwen 

 en kinderen met hunne sieraden gemunt , zoodat deze daar niet kun- 

 nen uitgaan zonder gevaar van geplunderd te worden. 



De Pahari-mannen zijn niet minder gunstig ontwikkeld dan liunne 

 vrouwen. Met een draagbaar en 150 kilo gaan vier van deze mannen 

 in den draf bergop over eene helling van 45" , altijd onder hetzelfde 

 refrein: „Zie de bruid komt." Zij zijn beleefd, dienstvaardig en 

 vlug , maar eischen een hoog loon. Hun huidskleur is lichtbruin , doch 

 sommigen zijn bijna blank ; dikwijls ziet men een troc'])je jonge kin- 

 deren spelen , wier bruine wangen met een blozende tint gekleurd zijn. 



Men nadert nu de hoogste grens der bamboes , wier verspreide boschjes 

 1870. 24 



