12 ALBUM DER NATUUR. 



tlielium van het keel- slijmvlies van kikvorschen tot beneden O" en zelfs 

 tot — 4" kan worden afgekoeld , zonder het vermogen te verliezen van bij 

 hoogere temperatuur weder de trilbeweging te vertoonen. 



Prevost zag de spermatozoiden van een hard bevroren testis van een 

 kikvorsch na de ontdooijing weder bewegelijk worden. 



KüHNE bevond , dat amoeben , die in ijswater opgehouden hadden zich 

 te bewegen , dit bij eene hoogere temperatuur weder begonnen. 



Dr. s. L. SCHENK , assistent aan het physiologisch instituut te Weenen , 

 heeft onlangs eenige dergelijke onderzoekingen gedaan , waaruit wij het 

 volgende mededeelen. 



Hij verkoelde liet bloed van kikvorschen , van padden en van salaman- 

 ders tot — 3" en — 5^ C. en zag toen , wanneer nu het bloed op de ver- 

 warmbare voorwerptafel bij 30' — 40'' verwarmd werd, de bekende amoe- ' 

 boide bewegingen der witte bloedligchaampjes. Zelfs bij eene verkoeling 

 tot — 7^ bleef dit vermogen bestaan , mits de afkoeling slechts kort ge- 

 duurd had. Eene langdurige bevriezing doodt echter de witte Moedlig- 

 chaampjes geheel. 



Witte bloedligchaampjes van oen konijn kunnen eene temperatuur van 

 — 3' verdragen, mits deze niet la.nger dan 10 tot 15 minuten duurt. 



Speekselligchaampjes vertoonden nog moleculair-be\^^eging , na gedurende 

 een uur aan eene koude van — 6' tot — 8' te zijn blootgesteld geweest. 



Eijeren van Rana temporaria , die een iiur lang op eene temperatuur 

 van — 3" gehouden waren , ontwikkelden zich , na ontdooid te zijn , op de 

 gewone wijze. Na eene verkoeling tot — 7^ hadden zij het vermogen tot 

 ontwikkeling verloren. 



Onbevruchte eijeren van Bufo cincreus werden gedurende een uur bloot- 

 gesteld aan eene temperatuur van — 4^ , toen ontdooid en kunstmatig be- 

 vrucht. Zij vertoonden de gewone klievingsverschijnselen , alleen eenige 

 uren later dan de niet vooraf afgekoelde eijeren. [Sltzungsber. d. kon. Akad. , 

 2te abth. , 1869, LX, p. 25). Hg. 



Groen worden van buiten het zonlicht gekweekte planten. — Guillemin, 

 SACHS en EAiiMiNTZiN bovouden , dat in het donker ontkiemde en groeijende 

 planten , aan hot licht blootgesteld , eerder groen worden in do schaduw 

 dan in het zonlicht zelf. Prillieux heeft hieromtrent onderzoekingen in 

 het werk gesteld en is tot dezelfde uitkomst geraakt. Deze zwakheid van 

 de werking des lichts op het groen worden , moet volgens P. aau het vol- 

 gende worden toegeschreven. Beneden eene zekere temperatuur komen 

 de verschillende verschijnselen van het plantenleven niet tot stand; ver- 

 meerdert de warmte , dan vertoonen zij zich met toenemende kracht , maar 



é 



