■WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 21 



Zij sch^nt evenwel niet te dalen beneden de helft van het volume van 

 den gevallen regen." De praktische gevolgen van de^-e wet liggen voor 

 de hand. Overigens worden de waarnemingen voortgezet. {Annales des 

 ponts et chausse'es , Novembre 1869, pag. 417.) D. L. 



Verdorring van boombladen door storm. — De heer marchand , te Fécamp , 

 heeft eenige waarnemingen gedaan aangaande de uitwerking op de bladen 

 van verschillende boomen van den hevigen storm op den 12den tot den 

 I6den November. De wind was noordwest, en aan die zijde waren de 

 bladen van bijna alle boomen , die in de nabijheid der kust groeiden , 

 verschroeid als door vuur, en hadden ongeveer 39 proc. van hun natuurlijk 

 gewigt verloren , terwijl zij bevonden werden eene zekere hoeveelheid zee- 

 zout te hebben opgeslorpt , hetgeen ongetwijfeld den omloop van het sap 

 gestoord heeft en de oorzaak der verdrooging is geweest. De aan het 

 Z.0. blootgestelde bladeren leverden dit verschijnsel niet op. {Quarterly 

 Journal of Science , Jan. 1870, p. 105). Wij herinneren hier o. a. aan de 

 gevolgen van den bekenden Pinksterstorm. D. L. 



Beweging der chlorophyl-korrels onder den invloed van het licht. — 

 BöHM , en na hem famintzin en borodin , hebben eene beweging der chlo- 

 rophyl-korrels onder den invloed van het licht waargenomen. Peil- 

 LiEux heeft die thans geconstateerd op Funaria hygrometrlca , een mos , 

 even als het door pamintzin bestudeerd Mnium. Wanneer men zulk een 

 mos, nadat het een paar dagen in het duister heeft vertoefd, onder het 

 mikroskoop beschouwt , dan heeft het blad het aanzien van een groen 

 net , tusschen de mazen waarvan zich een heldere en doorschijnende grond 

 vertoont. Al de chlorophyl-korrels zitten dan tegen de scheidingswanden 

 der bladcellen , geen tegen de oppervlakkige wanden , dat zijn de boven- 

 en benedenwanden , die tot de oppervlakten van het blad behooren. Na 

 nu eenigen t^d aan het licht te zijn blootgesteld geweest, ziet men de 

 korrels langs de wanden heenglijden en van de zijdelingsche scheidings- 

 wanden zich naar de oppervlakkige begeven , op welke zij zich dan ver- 

 spreiden. Hier blijven zij wel niet geheel onbewegelijk , maar veranderen 

 toch weinig vnn plaats. Wordt het nu weer donker , dan gaan de korrels 

 van de oppervlakkige wanden naar de zijdelingsche terug. (Compt. rend. , 

 Tom. LXX, pag. 46). D. L. 



Gedegen lood. — Het bestaan van gedegen lood is , ook na het vinden 

 daarvan op Madera door kathke, zeer betwijfeld geworden ; thans kondigt 

 Dr. ZERKENNER aan het vinden van loodkorrels in de holten van amygda- 

 loide melaphyr , gevonden in eene rots te Stützerbach in Thuringen. 

 {Mineralogische Nachrichten, 1869, S. 33). D. L. 



