WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 28 



't bekend , dat wanneer men bij eene oplossing van eenig loodzout zwavel- 

 zuur voegt, dit dan eerst in vrijen toestand daarin aanwezig kan blijven 

 als al het lood als zwavelzuur loodoxyd daaruit is neergeslagen. Het 

 kwam S. waarschijnlijk voor , dat deze wijn »verzoet" was door loodglit , 

 gelijk dit in vele oudere en betrekkelijk nieuwe boeken over wijnfabrikatie 

 wordt voorgeschreven , dat men daarna zwavelzuur er mede gemengd had 

 om het opgeloste loodoxyde te precipiteren , doch dat het zoogevormde 

 zwavelzure zout door een tot nog toe onbekende werking was opgelost 

 gebleven in plaats van neer te slaan. 



Door welke werking? Was er, door de aanwezigheid van zwavelzuur 

 in de alkoholische vloeistof, zwavel wijnzuur gevormd en dus eene oplos- 

 bare verbinding van dit zuur met loodoxyd ? Dit was niet zeer waar- 

 schijnlijk , toch werd de mogelijkheid van zulk eene werking beproefd 

 door verdunden alkohol met zwavelzuur en zwavelzuur loodoxyd in aanra- 

 king te brengen. Nadat dit mengsel drie maanden lang had gestaan en 

 dikwijls was geschud geworden , werd de vloeistof onderzocht : zij bevatte 

 geen spoor van lood. 



Kon suiker , in den wijn aanwezig , iets tot de oplossing van het lood- 

 zout afdoen ? Ook dit werd op dezelfde wijze beproefd , evenzeer met 

 volkomen negatieve uitkomst. 



Het moesten dus zouten zijn , in den wijn opgelost , die het zwavelzuur 

 loodoxyde, regtstreeks of door ontleding, daarin evenzeer oplosbaar 

 maakten. Om dit te onderzoeken werden vele proeven gedaan , meestal 

 door in een mengsel van alkohol en water , ter sterkte van den wijn, het 

 te onderzoeken zout op te lossen , dan eenig zwavelzuur er bij te doen en 

 eene getitreerde oplossing van loodsuiker er in te doen druppelen. Er 

 werd dan dadelijk zwavelzuur loodoxyde gevormd, dat, als het onoplosbaar 

 was , een troebel worden van het vocht en een bezinksel te weeg bragt en 

 integendeel wanneer het kon opgelost worden het vocht helder liet , of 

 slechts een voorbijgaand troebel worden deed ontstaan. Het bleek hier- 

 door, dat werkelijk een aantal zouten de eigenschap bezitten om zwavel- 

 zuur loodoxyde in geringe , maar toch altijd voor de gezondheid beteckenis- 

 volle hoeveelheid in verdunden alkohol of in wijn oplosbaar te maken. Deze 

 waren : azijnzure , wijnsteenzure , barnsteenzvu-e en citroenzure ammoniak , 

 het laatste zout vooral. Andere zouten vertoonen zich in dit opzigt 

 onwerkzaam, b.v. de azijnzure verbindingen van ammoniak, soda on 

 potasch. Maar zonder -verder onderzoek, dat zeker de lyst van de werk- 

 zame zoowel als van de onwerkzame zouten zeer zou vergrooten , staat het 

 door de bovenvermelde uitkomsten reeds vast , dat wijn somtijds lood opge- 

 lost houdt en dat dit het gevolg kan zijn van de werking van de eigen- 



