24 ALBUM DER NA.TUUR. — WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



aardige zuren en zouten in den wijn op loodverbindingen , 'door onweten- 

 den , ter » verzoeting" met den wijn in aanraking gebragt. Ln. 



Spankracht van waterdamp uit vochtige teelaarde. — Hervé mangon heeft 

 zijne beschouwingen en uitkomsten aangaande dit onderwerp medegedeeld 

 aan de Soclété météorologique de France. [Cosmos , Janvier 1870, p. 75). 

 Na den vroegeren arbeid van schübler en van von babo dienaangaande 

 te hebben vermeld en de belangrijkheid van eene juiste kennis in alle 

 bijzonderheden van die spankracht voor aardkunde en landbouw te hebben 

 aangetoond , waardoor eene uitbreiding en aanvulling van hetgeen men daar- 

 van weet zeer wenschelijk wordt , gaat hij tot zijne eigene uitkomsten over. 

 Deze en de daaruit afgeleide gevolgtrekkingen laten zich kortelijk zamen- 

 vatten als volgt. 



Hij heeft die spankracht naar drie verschillende methoden bepaald en 

 steeds gevonden : 1) dat zij dan alleen aan die van waterdamp, uit vrij water 

 afkomstig , gelijk is , als de aarde eene bepaalde , voor verschillende soorten 

 zeer verschillende hoeveelheid water bevat, en 2) dat zoodra deze minder 

 water inhoudt , de spankracht van haren waterdamp geringer en als zij 

 veel minder bevat ook veel geringer is dan die , uit vrij water afkomstig. 

 Het water in onverzadigde teelaarde bevindt zich dus geheel en dat in 

 overbevochtigde zeker ten deele in een toestand , welke met die van dat 

 wat met zwavelzuur of dergelijke stoffen vermengd is , kan vergeleken 

 worden. Die aarde dus , als zij in aanraking komt met in de lucht aanwe- 

 zigen waterdamp , waarvan de spankracht grooter is dan van die , welke 

 zij bij hare tegenwoordige temperatuur en vochtigheid zou ontwikkelen , 

 deze gedeeltelijk verdigten en daarbij warmte ontwikkelen. Dit laatste 

 zal evenzeer het geval zijn , als zulke aarde bevochtigd wordt. Dit laatste 

 verklaart de verwarming van den grond door regen na langdurige droogte , 

 zelfs als het nedervallende water kouder is dan de aarde , die hy bevoch- 

 tigt , en geeft tegelijk de oorzaak aan van het feit , dat de lucht op het 

 land , zelfs terwijl het daar regent of eerst zoo even geregend heeft , som- 

 wijlen niet met waterdamp verzadigd is. Dit toch moet het geval zijn 

 zoo lang de grond nog ver verwijderd is van haar verzadingspunt. En 

 het feit , dat somwijlen van twee nevens elkaar gelegen stukken land het 

 eene uitdroogt , terwijl het andere vochtig blijft of zelfs vochtiger wordt 

 dan het was , wordt ook door het groote verschil in de spankracht van 

 den waterdamp , van verschillende aarden afkomstig , volkomen verklaar- 

 baar. ^N. 



