WKTENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 43 



over galvanisch gereduceerd ijzer gedaan, waarvan wij hier de hoofdpunten 

 mededeelen. Het werd verkregen door zwakke galvanische stroomen uit 

 een mengsel van cene oplossing van zv:avelzuur ijzer-oxydul met zwavel- 

 zure magnesia en praecipitatie op gepolijste koperen platen. Daarbij 

 namen deze , wanneer zij niet buitengewoon dik waren , steeds eene krom- 

 ming aan. Is de koperplaat te dik dan dat deze zich krommen kan , dan 

 bestaat de neiging daartoe toch in de gepraecipiteerde ijzerlaag , die zich 

 buigt zoodra zij losgemaakt wordt. Het galvanoplastisch ijzer is veel 

 harder dan gewoon ijzer , zoo zelfs , dat het door een vijl ter naauwernood 

 wordt aangegrepen. Ook is het zeer broos , en dunne plaatjes laten zich 

 tusschen de vingers fijn wrijven ; stukken van 2 millim. dikte laten zich 

 gemakkelijk doorbreken. Deze eigenschappen verdwijnen , zoodra het gal- 

 vanoplastisch ijzer boven een kolenvuur verhit wordt. Lenz vermoedde, 

 dat deze verschillen het gevolg waren van de omstandigheid , dat het 

 galvanoplastisch gereduceerd ijzer , evenals palladium , waterstof had 

 opgenomen. Werkelijk bleek dit ook bij het onderzoek het geval te zijn. 

 Reeds bij eene verwarming tot 100' C. ontwijkt een groot gedeelte der 

 waterstof, en het overige wordt boven een kolenvuur uitgedreven. Boven- 

 dien verkreeg hij bij de verwarming nog andere gassen, die in het ijzer 

 waren vastgelegd, namelijk stikstof, kooloxj^d , koolzuur en waterdamp. 

 De geheele hoeveelheid der gassen bedroeg tot 185 volumina , waarvan 

 de waterstof ruim twee derden uitmaakt. Ten slotte deelt hij nog mede , 

 dat het hem gebleken is , dat ook galvanisch gereduceerd koper dergelijke 

 gassen, mede voornamelijk waterstof, bevat. [Journ. f. prakt. Cheni. . 

 1870 , CVIII , p. 438}. Hg. 



Gaize en tufkrijt. — Onder den eersten naam is in het departement der 

 Ardennen een gesteente bekend , dat zich gemakkelijk met een mes laat 

 snijden , maar zich vervolgens aan de lucht verhardt. Blijkens eene 

 analyse van sauvage , onlangs bevestigd door sainte-claire deville en 

 DESNOYERs {Compt. rend. , 1870, 21 Mars, pag. 581) bestaat dit gesteente 

 grootendeels uit kiezelzuur , waarvan echter ongeveer de helft in den 

 oplosbaren , geleiachtigen toestand verkeert en zich met eene zwakke 

 potaschoplossing geheel laat uittrekken. 



Bfl gelegenheid dezer mededeeling opperde elie de beaumont het ver- 

 moeden , dat het tuf krijt van de oevers der Loire , hetwelk ook de eigen- 

 schap bezit van zich , eerst na aan de lucht gebragt te zijn , te verharden , 

 desgelijks geleiachtig kiezelzuur zoude bevatten, evenals ook het tuf krijt 

 van Reigate in het graafschap Surrey in Engeland , dat dezelfde eigen- 

 schap heeft. 



