48 ALBUM DER NATUUR. — WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



der druppels van deze laatste , welke zich van het eind eener naauwe buis 

 bij standvastige doorsnede en drukking los maken. Alles wat op die 

 grensspanning den minsten invloed uitoefent, verraadt zich dadelijk door 

 eene overeenkomstige verandering in die grootte en dus in het aantal der 

 druppels, dat men verkrijgt in een gegeven tijd. Alkohol b.v. , ook in 

 kleine hoeveelheid met water gemengd , vermindert zeer de grensspanning 

 van deze vloeistof. Wanneer men een druppelteller zóó heeft gesteld , dat 

 daarvan in een minuut 100 druppels van zuiver water afvallen, dan rijst 

 dit getal tot 110 in denzelfden tijd, indien men het afdruppelen slechts 

 in plaats van in gewone lucht in eene atmospheer doet plaats grijpen , 

 die met alkoholdamp is verzadigd ; de waterdruppels lossen dan , terwijl 

 zij zich vormen , van dien damp genoeg op om hunne grensspanning in 

 eene overeenkomstige verhouding te verminderen. De vermenging van het 

 afdruppelend water met alkohol heeft een even duidelijken invloed ; het 

 is DUCLAUX gelukt om door het aantal der in denzelfden tijd gevormde 

 druppels die vermenging aan te wijzen , ook wanneer de hoeveelheid alkohol 

 slechts een zevenhonderd vijftig duizendste van het water bedroeg , en ook 

 om met groote naauwkeurigheid het gehalte aan alkohol te bepalen in 

 mengsels van deze stof met water. Ln. 



Chemisclie werking van het licht. -- Bij zijne reeds meermalen in dit 

 Bijblad vermelde proefnemingen aangaande de ontleding van zeer verdunde 

 dampen door een sterk licht, had tyndall gevonden, dat wanneer dit 

 te voren was gegaan door een laag van amylnitriet in drupvormigen toestand , 

 de damp dierzelfde vloeistof niet meer daardoor ontleed werd en zoo ook 

 dat licht , na door eene laag vloeibaar chloor te zijn gegaan , daarna de 

 vereeniging van gasvormig chloor en waterstof niet meer kon te weeg bren- 

 gen. Morren te Marseille nu heeft zich zelven afgevraagd : werkten die 

 beide vloeistoffen zóó op het licht door hunne chemische zamenstelling of 

 slechts omdat zij , beide geel gekleurd als zij zijn , evenals elke andere gele 

 middenstof, de actinische stralen bij voorkeur opslorpen ? Hij heeft getracht 

 die vraag te beantwoorden door de proef te herhalen met vloeibaar zwavelig- 

 zuur , dat kleurloos is. Een convergerende bundel zonlicht , door eene laag van 

 deze vloeistof van drie centimeters dikte het gasvormig zuur bestralende , ont- 

 leedde dit duidelijk na 27 minuten. Ging het licht niet door de vloeistof, dan 

 volgde de ontleding reeds na weinige seconden. {Les mondes , XXIII , p. 24). 



Morren voegt hierbij : dit feit beslist de kwestie , en meent blijkbaar 

 hiermede eene beslissing in dien zin , dat bij tyndall's proeven alleen de 

 kleur der middenstof en niet hare chemische geaardheid werkzaam was. 

 Zeker zal menigeen deze overtuiging niet deelen. Ln. 



