WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 63 



WERTHEiM die uit zijne proeven had afgeleid voor de snelheid van 't ge- 

 luid in waterkolommen, door buizen omsloten. Men behoort hierbij echter 

 in aanmerking te nemen , dat de trilling werd teweeggebragt door het 

 plotseling indrukken van den zuiger eener pomp, die met de buis in ver- 

 binding was gebragt en dat de schrijfstift van het vlies daardoor , niet 

 een plotseling wegstooten van het water , maar een in vergelijking langzaam 

 toe- en afnemen van de drukking op het vlies aantoonde. Ln. 



Ontleding van water door verhit ijzer. — In de zitting van den 23sten 

 Mei 1.1. deelde st. claiee deville de uitkomsten zijner onderzoekingen 

 aangaande bovengenoemd onderwerp aan de Académie des sciences mede. 

 Deze zijn, kort zamengevat, de volgende : 



Wanneer men eene massa ijzer van willekeurig gewigt bij eene stand- 

 vastige temperatuur met waterdamp in aanraking brengt , dan wordt het 

 metaal geoxydeerd tot dat de daardoor vrij geworden waterstof eene span- 

 kracht heeft bereikt , die alleen afhankelijk is van de temperatuur van 

 het ijzer en volstrekt niet van de hoeveelheid daarvan. 



Zoodra de waterstof die spankracht heeft bereikt , houdt alle verdere 

 ontleding op. Neemt men nu — de temperatuur standvastig blijvende — 

 een gedeelte der vrij geworden waterstof weg , dan herstelt zich de vorige 

 spankracht spoedig weder door de ontleding van eene nieuwe hoeveelheid 

 waterdamp, die steeds aanwezig blijft, omdat het vat, waarin de ontle- 

 ding geschiedt, steeds met een kleiner, waarin vloeibaar water, in ver- 

 binding wordt gehoud'^n. Verhoogt men de spankracht der waterstof tot 

 boven haar maximum door zamenpersing , dan verdigt zich een gedeelte 

 daarvan , terwijl een deel van het gevormde ijzeroxydule weder tot den 

 metaalstaat teruggebragt wordt. Hetzelfde geschiedt bij verlaging der 

 temperatuur van het ijzer. 



De waterstof gedraagt zich dus even als een verzadigde damp en volgt 

 bij hare vrijwording van en hare weder opname door de zuurstof , geheel 

 dezelfde wetten als deze voor zijne vorming en condensatie Deville heeft 

 deze wet tot voor temperaturen van 1040' C. bevestigd gevonden. 



Ln. 



Amraoniura-amalgama. In een voordragt , te New-York op den Oden 

 Mei 1.1. gehouden, heeft prof. skely de gronden ontwikkeld voor zijne 

 meening, dat het zoogenaamde amalgama van kwik en ammonium niets 

 anders is dan een met schuim van zeepwater overeenkomende uitzetting 

 van het vloeibaar metaal door tusschen de deeltjes daarvan aanwezige 

 hoogst kleine gasbelletjes van NH' H- H. Voor zyne beschouwingen 



