WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 75 



zijn onderzoek van een 31-tal soorten van fossiele koralen , afkomstig uit 

 tertiaire lagen in de provincie Victoria, ten westen van Kaap Howe. Aan 

 het slot van zijn overzigt leidde hij daaruit eenige algemeene gevolgtrek- 

 kingen af, welke wij hier overnemen. In den tijd toen zich deze lagen 

 vormden, was het middengedeelte van Nieuw-Holland bedekt door eene 

 zee , met open water naar het noorden en riften in de streek waar nu Java 

 ligt. Deze zee zette zich voort naar het noordwesteii en stond in verband 

 met de Middellandsche zee en de zee, die de plaats der tegenwoordige 

 Sahara innam. Indië was toen nog geen deel van een groot vastland; 

 het grootste gedeelte van Amerika was nog onder de zee bedolven en de 

 Caraïbische zee was een uitgebreide koraah-iffen-streek. Het grootste ge- 

 deelte van het land bevond zich in het noorden en het zuiden en de rijzing 

 van Nieuw-Holland en Nieuw-Zeeland boven de zee-oppervlakte geschiedde 

 ongeveer gelijktijdig met die van de groote bei'gketenen der oude wereld , 

 met de vorming der landengte van Panama en de daling der beide zijden 

 van het Amerikaansche vasteland. {Philos. Magaz. , 1870 , p. 1 39), 



Hg. 



Da Brachiopoden geen Weekdieren, maar gelede dieren. — In de vergade- 

 ring der Boston Society of Natural Hlstory van den Isten Junij j.1. hield 

 E. s. MORSE eene voovdragt over de plaats der Brachiopoden in het stelsel. 

 Volgens hem zijn de Brachiopoden geen Weekdieren , maar Gelede dieren , 

 en vinden zij hunne naaste verwanten onder de Ringwormen, met name 

 onder de Tubicola , Sdbella en dergelijke. Ook met sommige Crustacea 

 bestaan punten van overeenkomst. Zijne gronden , die wij hier niet nader 

 kunnen uiteenzetten , zijn deels ontleend aan het maaksel der volwassen 

 dieren , deels aan de ontwikkelingsgeschiedenis. Ook de Bryozoa , waar- 

 mede de Brachyopoden het naast overeenkomen , moeten volgens hem 

 naar de wormen v/orden overgebragt. {Anieric. Journ. , 1870, Julij , p. 100). 



Hg. 



Voortplanting van het geluid door den grond. — Bij gelegenheid , dat men 

 te Chicago in Noord-Amerika een tunnel onder het meer maakte, heeft 

 men eenige proeven genomen over den doorgang van het geluid door den 

 bodem. Eerst toen men op 91 meters van den eersten put gekomen was, 

 kwam men op dit denkbeeld. Vlak boven den tunnel bevindt zich de 

 golfbreker , die het dok sluit. De bekleeding van dezen golfbreker bestaat 

 uit halfronde zuilen, die twee aan twee door een vlakken vloer van 0,30 tot 

 0,G0 meter verbonden zijn. Binnen in den timncl hoorde men duidelijk het 

 geklots der golven daartegen aan , hoewel het geluid door ecu laag aarde 



